Aldingarðurinn

Kúl Kúba

2007-05-31T17:10:00.000Z

Kvöldsólin á húsþaki "La Guarida" í Havana

Myndskreytt Kúba

Vindill beint úr tópaksskúrnum

Þessar og margar fleiri í fórum undirritaðrar. Kúbusögur verður að finna á Vefritinu um helgina.

Bloggi þessu verður nú lokað um óákveðinn tíma, þar sem höfundur þess hefur nóg að gera í ritstörfum á næstunni og kýs að tjá sig framvegis símleiðis eða í eigin persónu við lesendur sína tíu.

Flutt til Íslands og hóf störf hjá Morgunblaðinu í dag.

Látið í ykkur heyra!

Tjekkit

2007-05-07T11:00:00.000Z

þrjátíu prósent!

2007-05-03T17:17:00.000Z

Nú er lag að blogga

29, 8% í Reykjavík norður og ríkisstjórnin er fallin
29, 7% í Suðvestur

Yndislegt.

Oft var þörf en nú er nauðsyn að fella ríkisstjórnina! Fyrir börnin, fyrir eldri borgara, fyrir námsmenn, fyrir ungt fólk sem er að kaupa sína fyrstu íbúð, fyrir heilbrigðisþjónustuna, fyrir 5000 fátæk börn, fyrir náttúruna og fyrir efnahaginn.

Oft er þörf en nú er nauðsyn að koma ríkisstjórninni frá. Árni Mathiesen, fjármálaráðherra, sagði forsendur þær sem stjórnarandstaðan gæfi sér um að skattleysismörk hafi ekki fylgt launaþróun væru rangar.

Hann virðist vera búinn að gleyma eigin svörum á Alþingi að skattbyrði 90% þjóðarinnar hafi þyngst á sama tíma og 10% tekjuhæstu einstaklingarnir hafa notið léttari skattbyrði.

Samfylkingin vill hækka skattleysismörk í áföngum upp í viðunandi krónutölu. Þegar ríkisstjórn hefur vanrækt mál getur tekið langan tíma að leiðrétta óréttlætið. Þess vegna er nauðsynlegt að skipta um ríkisstjórn núna. Núna, en ekki eftir fjögur ár þegar vanrækslan er orðin meiri og dýrari fyrir samfélagið.

Grein

2007-04-22T15:57:00.000Z

eftir mig á Vefritinu í dag. Smella hér.

Mikið rétt

2007-04-18T09:32:00.000Z

Í síðasta tölublaði Framtíðarlandsins birtist athyglisverður leiðari. Ég birti hann hér svo þú (Stymmi þá) getir lesið og hugsað málið.

Góð lögga – vond lögga

Sitjandi stjórnarflokkarnir tveir hafa skipt með sér verkum. Sjálfstæðisflokkurinn er góða löggann: sá sem sýnir skilning og vill vel en þarf samt að vinna vinnuna sína. Framsóknarflokkurinn er vonda löggan: sá sem er óbilgjarn, froðufellir og lætur kaffið skvettast upp úr bollanum.

Okkur er ætlað að treysta góðum ásetningi Sjálfstæðismanna, treysta því að innan flokksins sé hópur sem kallast 'hægri grænir', treysta því að flokkurinn vilji jafnvel ganga til stjórnarsamstarfs við Vinstri-græna.

Í leiðara í Fréttablaðinu túlkar Þorsteinn Pálsson dalandi fylgisaukningu VG sem viðbragð við niðurstöðunum í Hafnarfirði: kjósendur hafi nú friðað samvisku sína með því að úthýsa stækkuninni þar og láti sér það nú í léttu rúmi liggja að álver rísi í Helguvík og á Húsavík. Þetta sé komið gott af stóriðjustoppi.

Túlkun Þorsteins segir líklega mest um viðhorf Sjálfstæðismanna sjálfra. Þeir geta unað Hafnfirðingum þess að hafa kosið burt stækkunina. Þeir geta unað Vinstri grænum fylgisaukningu á kostnað Samfylkingar og daðrað um stjórnarsamstarf. En flokkurinn ætlar ekki að skuldbinda sig til neins í stóriðjumálunum, við eigum bara að treysta góðum vilja hans.

En góða og vonda löggan vilja það sama. Staðreyndin er sú að enn sem komið er hafa Sjálfstæðismenn engar ákvarðanir tekið í umhverfismálum sem kalla má hugrakkar. Þeir hafa leyft sér að tala um málaflokkinn og sýna honum áhuga, en þegar á hólminn er komið er ekkert sem bendir til að Sjálfstæðisflokkurinn vilji hægja för í stóriðjumálum frekar en Framsóknarflokkurinn.

Þessi verkaskipting er að sjálfsögðu auðveldari en að taka málin alvarlega á dagskrá innan flokksins. Samfylkingin er þegar upp er staðið eini íslenski stjórnmálaflokkurinn sem raunverulega hefur þurft að berjast fyrir vægi umhverfismála innan eigin raða. Það hefur Sjálfstæðisflokkurinn ekki ennþá gert.

Kjósendur vita að innan Sjálfstæðisflokksins eru vonarneistar. Tilvitnanir í nokkra af framámönnum flokksins valdar af handahófi sýna þetta berlega. Þær sýna að flokkurinn getur sem frjálslyndur borgaraflokkur gengið mun lengra í umhverfismálum en hann hefur hingað til gert – og það með góðri samvisku. Hvers vegna ekki að gera meira?

--------------------

Ég held að það sé öllum ljóst að forysta Sjálfstæðisflokksins er alls ekki hlynnt náttúruvernd. Geir Haarde tók undir með Jón Sigurðssyni í leiðtogaþætti Kastljóssins að ekkert lát verður á framkvæmdum ef ríkisstjórnin heldur velli. Vonarneistarnir sem greinin nefnir endurspeglast í landsfundarályktun flokksins um umhverfis og auðlindamál, þar sem farið er fögrum orðum um náttúru landsins og hugvit þjóðarinnar, en það er auðvitað vitað mál að aldrei hefur landsfundur Sjálfstæðisflokksins nokkurn tímann haft raunveruleg áhrif á stefnu flokksins og oft er skoðun stuðningsmanna flokksins í fullkomnu ósamræmi við gjörðir hans. Átakalínur eru látnar liggja á milli hluta og þaggaðar í hel. Fyrir utan umhverfismálin, varnarmálin og velferðarmálin má nefna þá neyðarlegu stöðu flokksins þegar fyrrum formaður hans, Davíð Oddsson, mætti ekki á sjálfan landsfund. Hvers vegna spyr enginn spurninga um það?

Minimalísk færsla

2007-04-10T17:01:00.000Z

Æ, sorglegt blogg og enginn metnaður fyrir því núna. Mæli með Stymmabloggi. Hann hefur tekið við sér og sýnir nú sjálfsmyndir, mér til mikillar ánægju og yndisauka. Vefritið er að gera góða hluti - skyldulesning. Trúnó fyrir jafnréttisáróður dagsins. Samfó.is til að stytta sér stundir.

Ég hef næstum því eignast heimili á Íslandi í byrjun ágúst. Þar til þá verð ég á flakki milli góðhjartaðra vina og vandamanna. Ef þið vitið um húsnæði sem er laust í júní og júlí, þá megið þið taka það frá fyrir mig.

Vinnan er góð. Íbizafjörður er skemmtilegur. Landsfundur verður taumlaus gleði. Og svo einn brandari í lokin.

Stjórnmáladagur í næstu viku

2007-03-30T10:33:00.000Z

Endilega kíkið við!
--------------------------
„Jöfn og frjáls"
Stjórnmáladagur Ungra jafnaðarmanna í Reykjavík

Miðvikudaginn 4. apríl kl. 17-20
í Gamla Landsímahúsinu við Austurvöll
Skráning hjá ujr@samfylking.is

Dagskrá
Jón Ásgeir Sigurðsson, verkefnastjóri
„Stjórnmálaviðhorfið"

Reynir Harðarson, hönnunarstjóri og stofnandi CCP hf, frambjóðandi Samfylkingarinnar
"Forsendur nýsköpunar á Íslandi"

Kristrún Heimisdóttir, lögfræðingur og frambjóðandi Samfylkingarinnar
„Kapítalismi og jafnaðarstefna"

Guðmundur Steingrímsson, blaðamaður og frambjóðandi Samfylkingarinnar

Katrín Júlíusdóttir, þingkona og frambjóðandi Samfylkingarinnar
„Framkoma og ræðumennska í stjórnmálum"

Boðið verður upp á léttar veitingar og um kvöldið haldið útgáfuteiti kosningablaðs Ungra jafnaðarmanna.

Íslandsblogg

2007-03-23T17:00:00.000Z

Komin til Íslands og hef ekki gert margt annað en að kynnast nýja vinnustaðnum. Það hefur verið nóg að gera við að setja sig inn í stjórnmála- og kosningaheiminn eftir rúmlega hálfs árs útlegð. Þetta verður skemmtilegt, áhugavert, mikil reynsla, mun reyna á þolrifin, en vonandi á endanum árangursríkt.

Ég hef ekki gert upp við mig hvort mig langi að blogga meðan ég er á landinu, þar sem forsenda þess er eiginlega brostin. Kannski að ég hendi inn auglýsingum um viðburði og stríðssögum úr baráttunni.

Ef þið eruð að deyja úr forvitni um líf mitt þá er ég með gamla númerið mitt, kem til með að búa með ljúflingnum Önnu Pálu á Reynimelnum og verð með skrifstofu í gamla Landsímahúsinu til að byrja með.

Í drullufjölskyldustuði

2007-03-20T09:32:00.000Z

Þá hef ég safnað kröftum í nýja bloggfærslu eftir annasama viku í faðmi fjölskyldunnar hér í Danmörku. Marta Má kom, sá og sigraði í drullustuði hér í Kjuben. Við drukkum rauðvín, borðuðum mat, versluðum hellingshelling, leystum próf, fórum í áttræðisafmæli, skoðuðum Louisiana safnið og dönsuðum af okkur skónna á Idealbar með Goða og týnda syninum, Trausta.

Idealbarsferðin reyndist afdrifarík, því ég týndi símanum mínum. Þar sem ég bý í landi vesens gat ég ekki farið og sótt hann á barinn í gær, heldur var hann sendur til lögreglunnar í Vanlöse (!), en þar svarar bara símsvari sem talar amerísku.

Á barnum vorum við mágkonurnar í góðri sveiflu, en ég sveiflaði aðallega afríkumönnum. Þess á milli leitaði ég að Styrmi, sem oftar en ekki var beint við hliðina á mér. Í eitt skiptið stóð hann fyrir aftan mig svo ég stormaði þvert yfir dansgólfið í örvæntingafullri leit, fékk aðstoð tveggja afríkumanna til að standa upp á stól svo ég gæti komið auga á Styrmi, sem stóð að sjálfsögðu pollrólegur á sama stað og ég skildi við hann og vinkaði mér. Þá létti mér óskaplega við að hafa fundið hann aftur.

Ég kem á morgun og byrja í nýja starfinu mínu hjá Samfylkingunni. Ég verð í tæpa tvo mánuði á landinu. Flýg aftur heim þann 13. maí til þess að ná fluginu mínu til Kúbu þann 15. maí.

Hlakka til að sjá ykkur!

Á leið heim

2007-03-15T01:45:00.000Z

Ég kem heim á miðvikudaginn.

Áfram stelpur! óle óle óle....

2007-03-08T17:11:00.000Z

Í dag er alþjóðlegur kvennadagur. Við stelpurnar í vinnunni óskuðum hver annarri til hamingju og fengum okkur köku í tilefni dagsins. Allar í hátíðarskapi. Mamma sendi mér sms sem sagði mér að ég væri engill og ég sagði að hún væri englamamma. Af hverju eru ekki allir daga kvennadagar?

Nú skulum við hugsa til allra kvennanna í heiminum. Þeirra sem berjast fyrir lífi sínu undir stríðsástandi, hungursneyð, heimilisofbeldi, mansali ... Hugsum líka til kvennanna sem helga lífi sínu að hjálpa þeim. Hugsum til brautryðjenda, stjórnmálakvenna og allra femínistanna sem eiga sér draum um betri heim fyrir konur. Hugsum til stelpnanna og vonum að þær muni lifa það að sjá betri kvennaheim í framtíðinni. Að lokum skulum við hugsa til þess hversu hart hefur verið barist fyrir réttindum okkar, hversu gott við höfum það og hversu mikið við höfum að gefa.

og svo uppskrift að forrétti í tilefni dagsins. Þetta er mjög góður réttur og hann lítur vel út á diskunum. Svo er líka gaman að borða hann því maður þarf að nota hendurnar.

Ætilþistlar með blóðappelsínusósu / EE
1 ferskur ætilþistill á mann
2 sneiðar sítróna

Sósa:
1 blóðappelsína
175 g smjör
2-3 tsk sítrónusafi
3 tsk vatn
salt og pipar
3 eggjarauður

Ætilþistlarnir eru skornir þannig að þeir geti staðið sjálfir. Þeir eru síðan soðnir í potti með vatni, smá salti og sítrónusneiðunum. Helst á að láta þá standa rétt í pottinum og þeir eru soðnir þar til að það er auðveldlega hægt að rífa blað af (u.þ.b. 20-25 mín)
Fyrir sósuna er börkurinn rifinn af appelsínunni og 2-3 matskeiðar af safa kreistur úr henni. Smjörið er brætt í pott. Sítrónusafanum, salt og pipar er blandað saman við vatnið í skál sem er sett yfir vatnsbað (passa að skálin snerti ekki vatnið). Hræra þar til orðið heitt. Eggjarauðurnar hrærðar út í sítrónuvatnið. Síðan er heitu smjörinu bætt út í og hrært stanslaust á meðan. Hrært þar til að þykk sósa myndast. Að lokum er appelsínuberkinum og safanum bætt út í og smakkað til etv. bæta við salti, pipar og sítrónusafa ef þarf.
Ætliþistlarnir eru þurrkaðir vel og látnir standa á disk með lítilli skál af sósu við hliðina á.

Jarðaber og súkkulaði á Kúbu

2007-03-06T20:57:00.000Z

Styrmi segist líða eins og piparmyntu þegar hann fer í grænu skyrtuna og drekkur piparmyntute. Síðan raular hann lágt á því sem hann heldur að sé franska meðan hann leysir prófverkefnið sitt.

Smá heimilismóment fyrir áhugasama lesendur Aldingarðsins.

Það hefur verið kátt á hjalla síðan Östbanebóndinn snéri aftur heim. Furðumatur á Fox hótel, óskarsverðlaunamyndin "Das Leben der anderen", tveir flugmiðar til Kúbu og upphitun með "Freza Y Chocolate" kúbanskri, contróversíal mynd um samkynhneigð undir kommúnisma. Meira gert á þremur dögum heldur en á síðastliðnum tveimur vikum.

Kokkurinn nýráðni kokkaði og kokkaði alla helgina. Starfsheitið upp á frönsku er 'sous-chef' ...maður verður að hafa frönskuna á hreinu í eldhúsinu. Allt skinn er farið af kjúkunum en aðeins einn þumall illa skorinn. Hægri lófa var bjargað frá skaðbruna með snörum handtökum. Skemmtilegast er að búa til pönnukökudeig. Leiðinlegast að skera ananas. Ég á eftir að spreyta mig á eplakökunni en ég á að koma með mína eigin uppskrift. Ertu með eina á takteinunum?

Á meðan ég starfa sem sous-chef ætla ég að birta uppskrift með hverri færslu (sjáum hvernig ég endist). Ég gef E fyrir erfiðisstig, þar sem E er auðvelt, EE er frekar mikið bras og EEE er flókið, dýrt og tímafrekt.

'Hachala' - arabískur þorskréttur/E
smá kúskús
1 græn paprika
1/2 dolla svartar ólífur
1 bakki sveppir
2 hvítlauksgeirar
nokkrar rúsínur
smjör
1 sítróna
400 gr þorskur (flök)
gratínostur
tómatur

Látið þorskinn liggja í sítrónusafa. Bleytið í kúskúsinu með soðnu vatni og setjið olíu og sítrónusafa út á þegar tilbúið. Steikið papriku í smá stund á hægum hita. Bætið við sveppum, hvítlauk, ólífum, rúsínum. Leyfið þessu að malla og bætið síðan kúskúsinu við þegar tilbúið. Gott að setja smá smjer með líka. Setjið í fat. Steikið því næst þorskinn og látið ofan á kúskúsið í fatinu. Gratínostur yfir og tómatar efst. Grillið í ofni og voilá!

Vel vakandi og almennilegt fólk

2007-03-02T08:56:00.000Z

Ég hef nýfengið áhuga á Velvakanda Morgunblaðsins. Mér þykir þessi litli afmarkaði kassi í blaðinu ómetanlegur. Athugult og vel vakandi fólk hugsar upphátt á síðum blaðs. Þetta er næstum því eins og að blogga - forveri bloggsins líklega. Nú er það orðið krúttlegt og klunnalegt eins og segulbandstæki við hliðina á ipod.

Í dag skrifar "einn sem vill betri myndir". Hann er ósáttur við gæði myndanna sem sýndar eru á föstudags og laugardagskvöldum á Rúv. Hann og fjölskylda hans áttu ekki til orð yfir myndunum tveimur sem sýndar voru síðasta föstudag og ekki voru þær skárri á laugardaginn. Það var ekki fyrr en upp úr hálfeitt, þegar allir voru farnir að sofa nema húsbóndinn, að almennileg mynd hófst. Ég verð að segja að með svona bíófjölskyldu, þá dugir nú ekki að sýna hvað sem er.

Stefán Guðmundsson spyr hvort West Ham sé nýtt Stoke grín. Það er ekki nema von að hann spyrji, enda alveg arfavitlaus út í Eggert og hefur þungar áhyggjur af því að íslensku prestarnir sem fóru á leik West Ham um daginn hafi misst trúnna.

Síðasta vel vakandi manneskjan sem skrifaði í dag, "ein áhyggjufull", gerði mig reyndar eilítið dapra. Gamla konan hafði svo miklar áhyggjur af virkjunum og álverum að hún sagði það hækka blóðþrýstinginn hjá sér. Hún grætur yfir þessu. Barnabörnin hennar flýja land hvert á fætur öðru og svo eru bændur á móti þessu. Jah, sei sei. Mig langar helst að fljúga til Íslands og knúsa hana.

Hressandi morgunlestur

2007-02-27T09:51:00.000Z

Þetta hafði áhrif á mig þegar ég las vefrit Framtíðarlandsins nú í morgunsárið:

Eitt af frægari, snjöllustu og ófyrirleitnustu áróðsspjöldum síðustu aldar kom fram í Bretlandi á árum fyrri heimsstyrjaldarinnar, og var beint gegn þeim mönnum sem tregðuðust við að ganga í herinn, og andmæltu jafnvel stríðsrekstrinum í ofanálag. Það sýnir mynd af borgaralegri stofu, faðir með tvö börn, annað þeirra, strákur, að leik með tindáta sína, stúlkan situr á hnjám föðurins og spyr: Pabbi, hvað gerðir þú í stríðinu mikla? Faðirinn, sem hefur greinilega neitað eða komið sér undan því að berjast í stríðinu, lítur sakbitinn undan, og við skynjum að skuggi skammarinnar muni ætíð hvíla yfir ævi hans. Ef við vöknum ekki upp og stígum það risaskref sem þarf að stíga, og lífið veltur bókstaflega á, þá sitjum við eftir tuttugu eða þrjátíu ár með barnabarn á hnjánum, og þegar það spyr, hvað gerðir þú til að koma í veg fyrir eyðingu jarðarinnar, snúum við sakbitnu andlitinu undan og þorum ekki að horfa í auga þeirra sem við svikum með því að lifa eins og við lifum nú. (Jón Kalman Stefánsson í grein sinni "Það er stríð framundan")

Hann er þarna að tala um hvað hvert og eitt okkar getur lagt til í baráttuna. Það er heilmikið og ætti að reynast auðvelt verk á litla Íslandi að ganga vel um og spara stundum bílana.

Í dag er ég stjórnmálafræðingur

2007-02-24T13:49:00.000Z

og alla daga héðan í frá. Í dag þramma samnemendur mínir upp á svið í Háskólabíói og taka við prófskírteini. Ég þrammaði aftur á móti í vinnuna og kokkaði pönnsur. Í tilefni dagsins var mér sleppt snemma og ég sit núna með rauðvínsglas, södd og sæl af dönskum bröns.

Í Dk er enn allt á kafi í snjó, öllum til mikils ama. Danir eru enn meira hissa heldur en Íslendingar þegar snjóar hressilega. Lestin og strætó keyra ekki nema að takmarkað. Reyndar er ókeypis í lestina, því að vaktmennirnir eru allir úti að moka teinana, svo það er jákvætt. En allir koma of seint því það er svo mikil "ófærð". Býr þetta fólk ekki í NORÐURlandi? Veit ekki betur en að hér snjói á hverju ári - ef til vill hafa gróðurhúsaáhrifin bein áhrif á manneskjur líka. Skemmtilegast er samt að sjá að allir Danir eiga viðeigandi klæðnað fyrir öll veður. Núna eru allir í Lacrosse múnbúts, sem er mjög sniðugt. Ég hef aðallega verið með blautar og kaldar tær. Þegar rignir eiga allir hnéhá stígvél og ætli það komi ekki fleiri skótegundir í ljós þegar hlýnar. Ég er að vona að það verði flip-flops sumar í ár. Það er aldrei hægt að nota svoleiðis á Íslandi.

Ég er komin í hörkubísness í skrifunum. Eiginlega meiri heldur en hugmyndaflugið orkar. Núna þarf ég að finna upp á einhverju sniðugu fyrir Trúnó og næstu helgi skrifa ég helgarumfjöllun fyrir Vefritið. Ætli ég skrifi ekki um Gailbraith sem sagði meðal annars að "hógværð væri mjög ofmetin dyggð" og lifði samkvæmt því. Hann var mjög sniðugur gaur og gerir það skemmtilegt að lesa um hagfræðinkenningar - aðallega vegna þess hversu sammála ég er honum í mörgu. Annars eru allar hugmyndir að samfélagslegu skrifefni vel þegið. Hugmyndabankinn er opinn.

Grein og snjór

2007-02-21T21:22:00.000Z

Vefritið skartar grein frá mér í dag. Lesið.

Það er snjóstormur í Danmörku og ég skellti mér í hjólatúr. Það er ekki auðvelt að hjóla í sköflum með skafrenning í augunum. Ég hefði átt að taka skíðagleraugun með. Mér þótti þetta samt svolítið spennandi, að minnsta kosti meira fjör heldur en bara mótvindur. Fékk smá útrás fyrir áhættufíknina að hjóla í torfæru með lokuð augun.

Black Ass

2007-02-20T13:40:00.000Z

Þar sem ég stóð og starði ofan í fimm föt af hráum kjúklingi klukkan átta í morgun upplifði ég allt í einu svona andartak, þar sem maður stígur út fyrir núlíðandi verkefni og hugsar með sér "hvað er þetta? Hvað ég að gera hér?" Mér þótti það allt í einu eitthvað svo furðulegt að eyða sautján árum í að læra að lesa bækur og standa síðan frammi fyrir tíu kílóum af hráum kjúklingi sem þarf að marínera. Kannski er það fullkomlega eðlilegt. Ef til vill er betra að hafa lesið í sautján ár bók eftir bók eftir bók, því þá er nóg að hugsa um meðan maður marínerar. Ekki það að ég hafi pælt mikið í heimsmálunum meðan ég stráði salti og pipar yfir lærin eða ég hafi hugsað til háskólanámskeiða þegar ég lagði þau í lög með þrenns konar olíu. Ætli ég hafi ekki frekar hlegið með sjálfri mér yfir því að vera stödd í 20 fm eldhúsi í Kaupmannahöfn að hlusta á Boney M með kokki frá Burkina Faso. Hún gaf mér fimmu fyrir að vera með "svartan rass" (lesist: stóran).

Grasekkja

2007-02-17T15:29:00.000Z

Nei, það gerist ekki margt þegar kona vinnur frá ellefu til sex alla virka daga. Hafragrautur, kaffi og fréttir af internetinu milli níu og ellefu. Vinna. Vangaveltur um kvöldmat, kvöldmatur og að lokum húslestur. Þar sem búið er fyrir löngu að skrúfa fyrir sjónvarpið hjá okkur (til allrar hamingju, því danskt sjónvarp er krap) er húslestur á kvöldin. Fyrst Sendiherrann og nú síðast bók Eiríks Guðmundssonar, Undir himninum. Ég mæli með húslestri og fyrir þá sem búa einir er hægt að bjóða vini yfir í kvöldte og bókmenntir.

Nú verður þó breyting á stabílum hagi útivinnandi húsmóðurinnar við Östbanegade. Á mánudag mun ég hefja stuttan en vonandi farsælan feril minn sem kokkur. Morgunkokkur. Eftir að hafa masterað latté með hjartamynstri læt ég ekki þar við sitja heldur færi mig yfir í eldamennskuna - avókadósamlokur og pandekager med sirup.

Þar að auki er Östbanebóndinn horfinn á vit ævintýranna til klámeyjunnar í norðri. Ekki þó til að sækja ráðstefnu heldur ætlar hann að opna búð. Tveggja vikna verslun með skyrtum og jakkafötum frá Indriða. Sú verslun átti að opna næsta mánudag, en þar sem að tollayfirvöld munu ekki vinna liðlegheitatitilinn á árshátíð ríkisstofnana í ár opnar hún ekki fyrr en á þriðjudag - í versta falli miðvikudag.

Á meðan að sambýlismaðurinn er að kljást við klám og tollinn ætla ég að kokka á morgnana og skoða Köben í eftirmiðdaginn. Hljómar rómantískt og spennandi en í stað þess að skoða Köben í dag fór ég í El Giganten og keypti headset með hljóðnema til að nota á Skype, verslaði mat í Netto, horfði á Men in Black og hellti upp á Irish Coffee. Er viskí ekki eitthvað fyrir blúsað fólk? Verst að ég drekk það ekki dry, það væri meira kúl. Í kvöld á ég stefnumót við þvottavélina í kjallaranum milli sjö og níu.

Femínismi er fljótlærður

2007-02-13T18:29:00.000Z

Femínismi getur virkað ægilega flókinn stundum og það getur verið erfitt að afla sér nægilega góðra upplýsinga um hann. Að því tilefni hafa systurnar Kristín og Sóley Tómasdætur tekið að sér að setja saman örnámskeið á heimasíðum sínum. Þar má finna Femínisma 103 - 403 og valnámskeiðin 213 og 223. Námskeiðin ættu að fleyta flestum byrjendum af stað og mæli ég með þeim.

Þegar kennslu er lokið og femínisminn sestur að í hugskoti manns er ekki til baka snúið. Þetta er ótrúlega fróðleg leið til þess að skoða og skilja heiminn, því allt er jú byggt á tvíeykinu karli og konu.

2007-02-12T17:46:00.000Z

Ég hef verið svo feimin við að blogga síðan ég fékk link á mig inni á bloggsíðunni Trúnó um daginn. Ég legg nefnilega enga áherslu á að segja neitt af viti á þessari síðu. Meiningin er fyrst og fremst að friða tölvupóstasamviskubitið sem plagar mig þegar ég bý í útlöndum.

En svona til að sýnast fyrir ókunnugum lesendum þá er ég nýbyrjuð á bók um kenningar hagfræðingsins Gailbraiths um samspil stjórnmála og hagfræði. Ég veit ekkert hver hann er og les bara sirka tvær setningar í einu en hann er bara nokkuð skemmtilegur sýnist mér. Fæ laufléttan lúðahroll þegar ég gríp í hagfræðiritgerðirnar en eitthvað verður maður að gera í vit-leysu sinni.

Það merkilegasta sem gerðist í dag var að það kom kona á Laundro með gullderhúfu á aflituðum hausnum og hún var ekkert að grínast neitt með það. Sumir eiga bara að vera heima hjá sér.

Og að lokum myndir frá Östbane

Stymmi í konfektkassanum frá Íslandi

Draugurinn frá Östbane

Matarboð á Östbane

Röskva VAAANNN!!!

2007-02-09T08:41:00.000Z

Ég geri mér vonir um einstaklega góðan dag í dag, því þau skilaboð biðu eftir mér þegar ég vaknaði að Röskva vann kosningarnar til Stúdentaráðs með 20 atkvæða muni. Fyrir tveimur árum síðan stóð ég á kosningaröskvu og tók því sem þá þóttu gleðifregnir að Röskva saxaði á forskot Vöku og fengu fjórða manninn inn. Miðað við gleðina sem ríkti þá get ég rétt ímyndað mér að í þessum töluðu orðum sé ennþá partý einhvers staðar í Rvk. Eftir það sem ég vona að hafi verið gott samstarfsár með Vöku getur Röskva loksins tekið almennilega til hendinni og sýnt hvað í henni býr.

Til hamingju duglega fólk!

Mikilvæg skilaboð að handan

2007-02-07T09:24:00.001Z

Allir sem eru staddir í Reykjavík, eru skráðir í Háskólann og hafa tvo jafnfljóta undir sér eiga að koma við í einhverri byggingu skólans í dag eða á morgun og kjósa Röskvu.

Hey Röskva - rústum þessu í ár!

2007-02-04T16:21:00.001Z

Ég fór loksins í klippingu í gær. Síðast fór ég september. Ástæða fyrir töfum var sú að eftir að hafa eytt meiri tíma ein með sjálfri mér en hollt getur talist þorði ég alls ekki að taka þátt í svo hressandi félagslegri athöfn sem klipping er. Ég brá því á það ráð að klippa mig sjálf með ágætis árangri. Það sem ég vissi þó ekki og kom eigi í ljós fyrr en í ofurhressum tíma hjá Ævari Íslendingaklippara er að hárið mitt er svo til ónýtt. Það er svo illa haldið að ég óttaðist það mest að Ævar myndi dæma það úr leik. Krúnuraka mig og ég myndi missa vinnuna í kjölfarið vegna ljótleika. Sem betur fer er Ævar ekki svo kaldrifjaður heldur seldi mér þess í stað hármeðal að andvirði hægri handleggs sem skal færa mér aftur fína hárið mitt. En meðalið er ekki aðeins undratinktúra. Það líka með súkkulaðilykt í anda hóstasaftsins hennar Mary Poppins . Sjampóið sem ég seldi hinn handlegginn fyrir er síðan með dýrindismangóangan. Svo nú er ég ekki aðeins með gullfallegt hár heldur einnig einstaklega vellyktandi.

Búin með BA-ið

2007-02-02T17:31:00.000Z

Ég sprakk á limminu í gær og hringdi í Silju Báru, leiðbeinanda minn í BA-ritgerðinni. Ég hafði frétt það úti í bæ að einkunn væri komin í hús og gaaat ekki beðið lengur, enda er fólk augljóslega ekkert að flýta sér þarna í Háskólanum. Allavega, eftir hálft ár af heilabrotum, andvökunóttum, samviskubiti, sjálfsvorkunn, en á endanum dágóðri skemmtun, uppskar ég mjög svo gleðilega einkunn upp á níu.

Nú skal þakka þeim opinberlega sem hjálpuðu til. Silju Báru fyrir góðar og skarpar athugasemdir og fyrir að standa aldrei á peppinu. Svo má ekki gleyma að hún lét sig ekki muna um að koma við á Östbane á leið sinni til Strasburg. Vondu frænku minni, Herði frænda og pabba mínum þakka ég fyrir að lesa ósköpin yfir á síðustu stundu. Það reif í samviskubitið, þótt að niðurlotum væri komið, að sjá tölvupóstinn með leiðréttingum Harðar tímasettan klukkan fjögur um nótt. Fórnfúsa fólkið mitt. Síðast en ekki síst á Stymms mikið hrós skilið fyrir þola mig og mitt væl síðastliðið hálfa ár (n.b. helmingur tímans sem við höfum verið saman) og fyrir fallegur rósirnar. Hann er hin raunverulega hetja í sögunnar.

Takk og takk og takk

Fá einn kaldan takk!

2007-01-30T18:03:00.000Z

Liðir, vöðvar og bein hafa liðið slíkt harðræði undanfarna viku að ekki hefur mikil orka verið eftir til að skrifa þreytulegar hugsanir. Líkaminn er alls ekki vanur dagvinnu lengur. Það eina sem líkaminn gerði undanfarna þrjá mánuði var að sitja og sitja, allan daginn. Líkaminn var orðinn mjög góður í því að sitja og hættur að kenna sér um mein. Nú vill hann alls ekki standa og hlaupa, þess þá heldur að halda á bökkum, goskössum og bjórtunnum. Aumingja hann. Annars er ég bara hress.

Í gærkvöldi hjólaði Österbrogengið út á íþróttabullubar við hliðina á Parken til þess að horfa á leikinn. Annars hefði það alls ekki lagt leið sína á bullubar, því þeir eru ógeðslegir. Leikurinn var ekki byrjaður þegar við komum en þess í stað voru íþróttir ýmis konar í mörgum sjónvörpum. Í fremri hlutanum staðarins voru básar að amerískum sið og heljarinnar bar úr dökkum viði. Við barinn stóðu tveir unglingar, strákur og stelpan, sem bæði voru með fitugt hár og stelpan með maskarann niður á kinnar. Stymmi pantaði bjór en ég, af einhverjum orsökum, pantaði mér rauðvín. Mér til varnar, þá fattaði ég eftir að hafa sleppt orðinu að maður að sjálfsögðu pantar sér ekki rauðvín á sveittum bullubar. Með lýsingarorðinu sveittur meina ég að allir þar inni, bæði gestir og starfsfólk, voru sveitt, lyktin var sveitt og jafnvel glösin voru sveitt því í hvert skipti sem við pöntuðum drykk þurfti að skola glösin og fægja.

Rauðvínið reyndist á endanum vera ágætt og tel ég heppni hafa ráðið því, þar sem ég geri ekki ráð fyrir að sveitti eigandinn né konan hans með apeköttið séu mikið í vínsmökkuninni. En þó veit maður aldrei.

Inni fremri helmingnum með básunum voru tilheyrandi amerískar skreytingar á veggjunum. Frá lofti og niður að panelnum á miðju veggjarins voru máluð hús með neonskiltum á og amerískir kaggar. Á barnum héngu síðan litlir plattar með skemmtilegum áletrunum á borð við; Það eru til tvenns konar konur. Þær sem verða reiðar út af öllu og þær sem verða reiðar út af engu eða Ástæða þess að konur leggja mikla áherslu á útlitið og litla á vitsmuni er sú að karlar sjá betur heldur en þeir hugsa . Blaðaúrklippu hafði verið komið fyrir á einni barhillunni þar sem stóð Mig langar í Cadillac. Auk þess að vera bullubar var staðurinn einnig veitingahús, þótt ótrúlegt megi virðast, og voru alls ófáir sem gæddu sér á úrvali rétta, svo sem kjöti í brúnni sósu, djúpsteiktum kjúklingavængjum og rifjasteik. Allt framreitt af konunni með apeköttið í sveittu eldhúsinu.

Innri hluti staðarins er sá sem mætti kalla fágaðri hlutinn. Þar var ítalskt þema. Á veggjunum voru freskur af fjallasýn og víntunnum á vínóðali þar sem kátir vínbændur sátu og spjölluðu. Datt mér helst í hug að þarna hafi áður verið ítalskur veitingastaður sem hafi lagt upp laupana og íþróttabullurnar tekið við. Allt þar til ég kom auga á konuna. Við eina víntunnuna stóð löguleg kona á snípsíðum rauðum kjól og laumaðist í vínsopa. Henni var ef til vill bætt við listaverkið síðar.

Það var aðeins ein lítil trappa á milli hlutanna tveggja svo lyktin inni í fágaða hlutanum var ekki síður sveitt en í þeim ameríska. Á borðum voru rauðir velúrdúkar og dekkað upp með hvítum servíettum og hnífapörum, sem eitt sinni höfðu verið svört. Það stoppaði fólk þó ekki í því að nýta sér veisluþjónustu staðarins og halda afmæli þar inni. En auk veisluþjónustu var einnig boðið upp á take away fyrir aðeins tíu krónur aukalega.

Þarna skyldum við sitja í klukkustund og horfa á handbolta. Enginn veit sína ævi fyrr en öll er og hver skyldi hafa trúað mér til þess að sitja þarna inni. Reyndar með rauðvínsglas - en samt. Á næsta borði sátu Danir í sama tilgangi og við. Þeir voru ansi bullulegir svo við hvísluðum bara fagnaðarorðin þegar Ísland skoraði. Eftir fyrri hálfleik var ég komin í ham og langaði að panta mér einn Carls special og flögur, en eftir að seinni hálfleikur hófst missti ég alla löngun. Nágrannarnir á næsta borði röðuðu hins vegar í sig öl og frönskum með bestu lyst. Það var ekki fyrr en í framlengingu sem ég lét loks slag standa og fékk mér einn kaldan. Lítinn reyndar en flögur með. Ég get svo svarið það. Svona er maður flippaður í útlöndunum.

En ég kann ekki dönsku

2007-01-23T18:40:00.000Z

Fyrsti vinnudagurinn er að baki. Frikki Weiz var í góðum fíling að þurrka af barnum og leggja mér lífsreglurnar og ég reyndi að fylga þeim í hvítvetna í dag. Danski starfsframinn byrjaði að minnsta kosti vel, en það sama verður ekki sagt um dönskuferilinn. Hann er svo til kominn í ræsið.

Það hófst allt þannig að ég skráði mig í viðtal í dönskuskóla á Nörrebro. Skóla sem leggur mikinn metnað í að kenna útlendingum alvöru dönsku á sem stystum tíma, einmitt það sem ég lagði mesta áherslu á. Hratt og vel. Ég fékk sem sagt viðtal hjá dönskukennara sem fór fram í gær. Hann átti að meta hvers konar kennsla myndi reynast mér best.

Ég mætti tímanlega í gær og var örlítið stressuð yfir þessu mati á dönskukunnáttu minni, því Íslendingur ætti með réttu ekki að fara í dönskuskóla. Með mér í kynningarhluta prógramsins voru: einn hress Portúgali, einn Frakki, einn Íslendingur, einn Ástrali og ein kóresk nunna. Portúgalinn óð mikinn, gekk á röðina og spurði alla hvaðan þeir væru. Þegar komst upp um okkur Jökul, hinn Íslendinginn, að við værum í raun Norðurlandabúar var farið í gegnum skyldleika tungumálanna "yes we have a special language in Iceland, we call it Icelandic" ..og blabla. Seinna fórum við Jökull yfir það hvar við byggjum í bænum, hversu há leigan væri, bölvað vesen að geta ekki horft á handboltann (þar var ég samt komin í spjallstuð því mér gæti ekki verið meira sama) og að lokum sagði ég honum, í óspurðum fréttum, að þótt lokað væri fyrir handboltann þá gæti hann alltaf hlustað á gamla þætti um Bob Dylan í umsjá Megasar á ruv.is. Af hverju ég sagði honum það, veit ég eigi. Stundum rennur bara bullið út úr mér þegar ég tala við ókunnuga.

Eftir stutta kynningu á skólanum fóru fram einstaklingsviðtöl þar sem hver og einn skyldi metinn verðleikum. Ég var orðin frekar stressuð, enda ekki mjög hrifin af svona löguðu. Þegar inn var komið svissaði kennarinn yfir í dönskuna því að ég er Íslendingur og þeir skilja dönsku. Er það ekki annars? Þetta var fyrsta tækifæri mitt til þess að láta á dönskuna reyna síðan ég flutti svo ég hikstaði upp úr mér nokkrum orðum. Löngu spjalli og mikilli pappírsvinnu síðar hallaði kennarinn sér aftur í stólnum og spurði mig beint út af hverju ég vildi læra dönsku, ég kynni hana svo ágætlega. "Já nei" sagði ég "ég kann sko ekki dönsku - ég get bara svona svarað einföldum spurningum og sagt nokkur orð". "Aha" svaraði dönskukennarinn "ég hef ekki vald til þess að setja þig í annað en byrjendanámskeið, en það hentar þér ekki, svo þú verður að tala við studentvejlederen Susanne".

Ég beið líklega í góðar fimmtán mínútur eftir studentvejlederen Susanne. Hún birtist síðan örsnöggt fyrir hornið og sagði mér að fylgja sér. Hún var eldri en sú sem ég hafði talað við áður og átti eigin skrifstofu svo hún hlaut að fá úr þessu skorið. Eftir stutt spjall afréð hún að ég skyldi taka tveggja klukkustunda málfræðipróf. Þar sem að ég hafði ekki margt á prjónunum þann daginn ákvað ég að skella mér. Þá kæmist ég fyrr af stað með dönskunámið. Því fyrr, því betra. Hún beindi mér inn á litla skrifstofu þar sem ég skyldi taka prófið. Á meðan á því stóð þakkaði ég Erlu Elínu fyrir að hafa hrætt úr mér líftóruna í Kvennó og fyrir að muna ennþá trikkið við að taka tungumálapróf. Í tungumálaprófum er prófað úr ýmis konar reglum eins og t.d. hvenær maður notar "når" og hvenær "da". Ef maður getur ómögulega munað hvenær maður notar hvað þá bíður maður alveg rólegur, því að síðar í prófinu mun koma texti þar sem orðin eru notuð á réttan hátt og þá er hægt að átta sig á reglunni. Nú þekkið þið ástæðu góðs gengis undirritaðrar í tungumálaprófum í menntó. Það hafði ekkert með þekkingu á námsefninu að gera.

Prófið gekk vel og ég lauk því með að stuttri ritgerð um það hvernig ég nota internetið. Ég var komin á blússandi siglingu og fór löngum orðum um það hversu mikilvægt internetið er mínu lífi. Kennarinn var í meira lagi impóneraður og ég bjóst við að vera boðið heiðurssæti í heldrimannabekk skólans fyrir advanced nemendur. En nei, þannig gekk það ekki fyrir sig. Mér var hreinlega neitað um skólavist. Susanne sagði að ég hefði ekkert til þeirra að gera, svo góð væri danskan. Ég fann fyrir beiskri höfnunartilfinningu og skildi raunar hvorki upp né niður í þessu. Ég starði orðlaus á Susanne bæði vegna undrunar og líka vegna þess að ég kann ekki dönsku. Síðan hrökklaðist ég út.

Hvað svo?

2007-01-16T17:28:00.000Z

Það var og ... ég sat sveitt í dag við að setja ritgerðina mína yfir á heimasíðuna eða alveg þar til að ég sá að kennarinn minn hefur nú þegar gefið mér einkunnina 'staðist'. Ég sem átti ekki að skila fyrr en í enda vikunnar. Nú veit ég ekkert hvað ég á að gera. Klárar maður verkefni ótilneyddur? Textinn er allur kominn inn og ég á bara eftir að myndskreyta og setja inn heimildaskránna. Ef til vill er það fín atvinnubótavinna næstu daga fyrir atvinnuleysingjann. Ég sótti um fyrstu vinnuna í dag. Nú krossa ég fingur, bíð og vona.

Það var ekki svo gott fyrir taugarnar að fara yfir texta ritgerðarinnar aftur. Loksins sá ég allar villurnar sem ég gat ómögulega komið auga á í síðustu viku. Ég svitnaði og var farin að sjá fyrir mér prófdómarann í kastinu yfir því hversu margir þroskaheftir komast í gegnum háskólanám nú á dögum (með fullri virðingu fyrir þroskaheftu fólki). Aftur krossa ég fingur, bíð og vona. Mun Eva feta í fótspor fjölmargra landa sinna og enda sem ómenntaðar atvinnuleysingi í Danmörku? Stay tuned...

Hjemme

2007-01-15T22:54:00.000Z

Þá erum við komin heim. Það var gott að þykja gott að vera komin heim. Allt gekk vel og um níuleytið höfðum við, með góðri aðstoð frá Önnu og Goða, gengið frá öllu og lögðum af stað á víetnamska veitingahúsið í götunni okkar. Við höfum komist að því með tímanum að í hverfinu eru sérstaklega góðir veitingastaðir. Á laugardagskvöldið kynntumst við enn öðrum stað. Þá voru allir heitu staðirnir í borginni upppantaðir svo við ákváðum að fara á pínkulítinn átta borða stað, Fru Heidberg, sem við höfðum margsinnis horft inn um gluggana á. Við urðum vægast sagt ekki fyrir vonbrigðum, því þar fengum við sannkallaða upplifun í mat. Allir réttirnir sem komu á borðið voru dásamlegir. Ég held að ég geti kallað matinn þann besta sem ég hef fengið á veitingastað. Á eftir fórum við á La Fontaine að hlusta á djass fram eftir nóttu. Á sunnudag voru menn þreyttir og lítið gert annað en að borða og hvíla sig.

Helgin kom verulega á óvart og ég vona að framhald verði á svo ljúfri stemningu hér á Östbane. Nú mun atvinnuleit og dönskulærdómur taka við af blessuðu bókasafninu.

Grein eftir undirritaða birtist í fyrramálið, þriðjudaginn 16. janúar, á Vefritinu. Í henni reifa ég BA-maníuna mína og geri tilraun til að tengja hana raunveruleikanum.

Hlæhlæ

2006-12-18T16:10:00.000Z

Ég kem til Íslands eftir einn, tvo, ÞRJÁ daga. Vúhú! Ég hlakka svona mikið til. Ég veit ekki hvaða símanúmer ég verð með. Ef ég finn gamla símakortið mitt, þá verð ég með sama númer og síðast ...man ekki aaalveg á hvaða góða stað ég lét það en það sakar ekki að láta reyna á það ef vilji er til að hitta gömlu.

Sjáustum á Íslandi góða fólk og GLEÐIGLEÐIGLEÐILEG JÓL !!!

GreingreniGrein

2006-12-15T09:34:00.000Z

Grein eftir Styrmi og Evu á Vefritinu í dag.

Ónei!

2006-12-14T14:21:00.000Z

Ég verð ein heima fram á sunnudagskvöld. Ljósmyndarinn og tízkuspekúlantinn Stygo fer í sérlega vinnutízkuferð til Stokkhólms yfir helgina. Ég hef alvarlega hugsað um að fá mér hótelherbergi á meðan. Það er svo einmanalegt á Östebro þegar enginn er heima. Kannski er ágætt að ég fari í próf á laugardaginn. Það er allavega nóg að hugsa um þangað til. Í eftirmiðdaginn mun ég spæna upp jólagjafalistann og pakka inn, því síðan er það bara 'back to business' á sunn. Ég mun gera allt til þess að þurfa ekki að læra í jólafríinu - sem er samt algjörlega óraunhæft.

Eina huggunin í einsemdinni verður hinn nýi og gullfallegi Vestax Handytrax, sem við tízkuparið gáfum hvoru öðru í jólagjöf.

Sko, sjáið hvað hann er agalega patent. Hann er líka taska!

Og þetta er allt sem ég veit um það. Við eigum eina vínyl plötu, sem er með upptökum frá Studio One á Jamaica. TízkuStygo vill bara safna plötum sem eru einhvern veginn en ég man ekki hvernig þær eiga að vera - eða skildi það ekki. Þannig ég ætla bara að fara í vínyl rekkann og vera kúl - Hello ..ég á plöööötuspilara, en þú? Ég átti mér alltaf blautan draum um að gerast plötusnúður. Nú þarf ég bara að finna út hvernig plötur ég kaupi.

2006-12-12T10:14:00.000Z

Síðasta færsla byrjar svo sorglega að ég verð að færa inn nýja.

Helga skrifa mjög góða og þarfa grein á Vefritinu í dag. Endilega lesið hana. Hugvekja út af fyrir sig.

Ég hef ekki verið duglega við að laga tenglalistana og það vantar mjög marga. Ég veit að þetta er eftirsóttur listi að vera á en það er bannað að móðgast. Ég bætti við tveimur rétt í þessu. Það er Silja Bára, leiðbeinandi minn í B.A. ritgerðinni, aðjúnkt við HÍ, framkvæmdastýra alþjóðastofnunar HÍ og bíómyndaþýðandi. Mér þykir skemmtilegast að skoða hvað háskólakennarar gera í hinni vinnunni sinni eða í frítíma sínum. Það er alltaf eitthvað skrýtið. Silja þýðir bíómyndir, Gunnar Helgi skrifar kokka/vísnabækur og er í hljómsveit ...æ ég man eiginlega ekki fleira en hef svolítið gaman að skoða CV-in hjá svona fólki.

Hinn tengillinn er inn á síðu danskíslenska ljósmyndarans Sty Magg, sem fékk nýja myndavél í síðustu viku og gleður okkur nú með myndum af dönskum raunveruleika.

Rafmagnslaust

2006-12-10T18:31:00.000Z

Ég er ein heima, svöng, við það að missa hárið af próf og verkefna stressi og það er rafmagnslaust, sem veldur því að ég get ekki eldað mat, ekki lesið og er að berjast við sjálfa mig að fara ekki í brjálæðiskast af stressi og vannæringu.

Think happy thoughts...

Svo ég læt mig á meðan dreyma um öll ferðalögin sem ég á eftir að fara í. Ég hef nefnilega bara komið til vesturhluta Evrópu...

create your personalized map of europe
or check out our Barcelona travel guide

og bara séð 8% jarðarinnar

create your own visited country map
or check our Venice travel guide

Mest langar mig í ferðalög um Mið og Suður - Ameríku, taka Mongólíulestina frá Rússlandi til Kína og til Indlands. Ég held að Indland sé fyrirheitna landið mitt. Ég alltaf verið heilluð af því og ég elska indverskan mat. Það eru svo margir grænmetisætur á Indlandi að það er til mikið úrval af grænmetisréttum og veitingastaðirnir eru meira að segja sérstaklega merktir hvort þeir eru grænmetisstaðir eða kjötstaðir. Það er líka gerður greinamunur á því hvort þeir eru grænmetisstaðir sem nota mjólk eða ekki. Fullkomið! Landið er líka fjölbreytt og fallegt og þar er hægt að gera marga spennandi hluti. Þar eru jógaskólar, klaustur, hjálparstarfsprógrömm sem hægt er að vinna á bara nokkrum vikum, Himalaya og Tíbet í bakgarðinum. Ég er nefnilega ekki mikið fyrir sólarstrendur, allavega ekki í meira en 2-3 daga. Ég vil heldur skoða og gera.

Malasía, Indónesía, Víetnam og Thailand eru eitthvað heillandi líka. Nýja Sjáland, Karabískahafið, Tanzanía, ríkin í Sameinuðu arabísku furstadæmunum .... mig langar á alla þessa staði. Mér mun áreiðanlega ekki endast ævin til þess, en það er gott að láta sig dreyma. Mér líður strax betur.

Guð er hvorki í Coke né fótbolta

2006-12-07T21:00:00.000Z

Í dag gerðist ekkert. Hjá mér það er að segja. Stymmi fékk nýja myndavél. Ég held að þeim komi ágætlega saman. Hann hefur að minnsta kosti ekki sagt mikið síðustu klukkustundir og stíliseruðum myndum af mér, úfinni á bak við tölvuna, fer fjölgandi með hverri mínútunni.

Það hefur aðeins eitt markvert gerst síðan Silja Bára kvaddi. Ég horfið á knattspyrnuleik í fyrra kvöld. Heilan. Hvernig það kom til spyrja margir sig væntanlega að. Jú, ég lenti í því óhappi að fá slæma magapínu og festast í stofusófanum. Hreinlega gat mig hvergi hreyft. Til allrar óhamingju var akkúrat þessi íþróttakappleikur í sjónvarpinu og aldrei þessu vant vildi Styrmir endilega horfa. Þarna lá ég, dæmd til þess að horfa á þetta sálardrepandi sjónvarpsefni.

Styrmir hafði farið mikinn í útskýringum á leikreglunum, hvenær leikmaður er rangstæður og hver á að hitta í hvaða mark, þegar hann áttaði sig á því að áhugaleysi mitt stafar ekki af skilningsleysi. Þótt kona gjarnan vildi kemst hún ekki hjá því að vita hvernig þessi óspennandi en þó uppáhaldsleikur jarðarbúa fer fram. Þá sérstaklega ef hún hefur búið með fótboltafanatíker no.#1 í sínu fyrra lífi.

Þarna lá ég og hafði kannski örlítið gaman af fyrri hálfleik. Ég velti því fyrir hvort mér þætti, eftir allt saman, fótbolti skemmtilegur. Það var fjör í leiknum, strákarnir sprækir. Eiður (okkar maður) og maðurinn með krullutaglið skoruðu mörk. Þá er gaman. En það er nákvæmlega málið. Það er BARA gaman þegar einhver skorar eða næstum því skorar. Í seinni hálfleik gerðist ekkert - ekkert segi ég. Þá þótti mér sófavistin fyrst erfið. Þeir spörkuðu bara boltanum á milli sín, meiddu sig og einstaka sinnum köstuðu markverðirnir (sem heita målmænd á dönsku - alltaf læra eitthvað nýtt) boltanum á milli sín.

Þegar ástandið var orðið óbærilegt reyndi ég að láta mig leka úr sófanum í þeirri von að geta skriðið burt úr þessum aðstæðum. Því var ekki vel tekið. Þegar ég var komin hálf á gólfið spurði Styrmir mig hvað ég þættist vera að gera, það væri bara ein mínúta eftir! (ok,ok) En það var helber lygi. Við bættust fjórar mínútur og ég sat fimm mínútum lengur yfir tuðrusparki, þar sem leikmennirnir voru nú farnir að hrynja í jörðina hver á fætur öðrum með beyglaða ökkla og hné og hæla og .... mér fannst ég verri manneskja fyrir vikið.

------
Varðandi kókið, þá langaði mig bara til að koma þessu að, þar sem þetta er og hefur verið skoðun mín um árabil. Stund sannleikans ef svo má segja.

Próftarnagír

2006-12-05T16:55:00.000Z

Það er smá yfirhleðsla á heilanum þessa dagana. Ég hugsa svo hratt og mikið að ég get ekki ákveðið hvað ég eigi að blogga um, því ég hef skipt um skoðun þrisvar áður en ritviðmótið birtist á skjánum.

Þess vegna nýtist þessi síða í einfaldan fréttaflutning:
Ritgerðin gengur vel. Vonandi verður hún komin á slíkt form síðar í vikunni að ég geti bætt við heimasíðuna.

Ég er komin í svakalegt jólaskap. Það hefur ekki gerst svo löngu fyrir jól í að minnsta kosti þrjú ár (þrjár próftarnir). Við höfum skreytt heimilið með jólaskrauti Hildar og Valtýs, sem meðal annars inniheldur þeldökkan jólavein. Ég er sérstaklega ánægð með hann. Það gengur heldur illa að brenna dagatalakertið og hefur það ekki enn náð 1. desember, þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir.

Silja Bára, leiðbeinandi minn og snillingur, kom í heimsókn í dag. Við töluðum minnst um ritgerðina mína og mest um hugðarefni okkar og áhugamál - femínisma. Það er svo gaman að tala um femínisma við femínista og um stjórnmál við stjórnmálafræðing. Drukkum kaffi og töluðum og töluðum og slúðruðum. Mjög skemmtilegt.

Fyrir utan örlitla tilbreytingu af og til er lífið komið í próftíðargír. Bókasafn - kvöldmatur - læra - sofa - bóksafn - kvöldmatur .... en það er fínt líka. Þá verða jólin sérstaklega ljúf.

Ætti ég ekki að vera á barnum?

2006-12-02T22:06:00.000Z

Klukkan er orðin ellefu á laugardagskvöldi. Forvali VG er lokið og ég er ennþá að reyna að byrja að læra. Skellti í mig einni kaffikönnu svona til að poppa nóttina upp. Sambýlismaðurinn er farinn á stúfana og húsið orðið rólegt. Byrja ég þá að læra? Nei, ég skoða heimasíður, les aðeins á Wikipedia, kíki eftir úrslitum í forvalinu og blogga síðan, því það er það eina sem ég á eftir að gera á netinu í dag. Er einbeitingaskortur sjúkdómur?

Jæja, fyrstu tölur komnar. Ögmundur efstur í fyrsta sætinu eftir að tæplega helmingur atkvæða hafa verið talin og Katrín Jakobs fyrir ofan Kolbrúnu Halldórs. Mig grunar nú það eigi eftir að breytast eitthvað. Kristín ekki sjáanleg í 2. - 4. sæti en Andrea Ólafs næst inn í fjórða sætið. Ég veit ekki ...ég þekki engan nema þau á þessum lista. Það væri samt gaman að sjá Kristínu á þingi og áreiðanlega ekki leiðinlegt fyrir skarfana að spjalla við hana í kaffipásum. Ég hefði að minnsta kosti farið kosið hana. Er ég að tala við sjálfan mig? Já, ég held það.

...
ahhh... myndin skýrðist síðar um kvöldið. Sameiginlegt framboð í þremur kjördæmum. Búin að ná þessu. Svona er þegar heimurinn fer fram í gegnum tölvuskjá. Það fer ýmislegt forgörðum. Að minnsta kosti ... Kristín stóð sig bara vel. Önnur inn í fjórða sætið með fleiri en 300 atkvæði. Bravó fyrir henni.

Bond, vinur minn Bond

2006-11-30T12:35:00.000Z

Við Stymmi og Indriði sáum Casino Royal í gærkvöldi. Þrátt fyrir að sögurnar um James Bond séu fullar ofbeldi, karlrembu og klisjukenndum one-linerum, þá fíla ég þær. Mér er eiginlega alveg sama um hvað þær eru eða hvernig til heppnast í það skiptið. Mér þykir bara gaman að horfa á þær.

Líklega er það vegna þess að pabba mínum þykir þær óhemju skemmtilegar og bauð mér alltaf með sér í bíó þegar ný mynd kom út. Í því fólst mikil eftirvænting. Síðustu mynd sáum við í Lúxussalnum í Smárabíó. Lágum í Lazy-boy og drukkum bjór.

Svo þið skiljið. Þetta snýst ekki um að myndirnar séu eitthvað sérstaklega góðar. Þetta snýst um stemmningu. Svona eins og með jólin.

Annars hafði ég gaman af því hversu vel Daniel Graig tókst til við að túlka unga Bond, sem er að byrja í bransanum. Svolítið hræddur og smeykur í byrjun en í lokasenunni orðinn Bondinn sem við öll þekkjum. Indriða þótti hann alltof vöðvastæltur og þunnhærður. Hann fílaði heldur ekki að Bond fengi hruflaða hnúa eftir slagsmál og að hann sýndi eftirsjá. Það er satt að myndin er mun realískari heldur en fyrri myndir - það gerir hana kannski að minni Bondmynd. Ég veit ekki alveg með Bondstúlkuna, Evu Green. Þegar hún reyndi að tala sexy þá hljómaði hún eiginlega eins og froskur. Judi Dench var flott að vanda sem M.
Ergo sum: Jájá, fín mynd - stemmning!

Tízku Jól

2006-11-29T12:47:00.001Z

Það var einmanalegt í kofanum í gær. Íbúum hafði fækkað um helming.

Helgin kom með jólin. Eftir allt labbið í jólaljósunum í bænum og fallega skreytta Tívolíið er komin tilhlökkun til jólanna. Nú eigum við meira að segja dagatalakerti og spelt-piparkökur. Grenigreinar og mandarínur eru líka nauðsynlegar. Mest langar mig þó í alvöru jólatré. Bo Bedre segir að í ár eigi þau að vera gisin og skreytt heimatilbúnu skrauti. Mamma sagði að jólin í ár væru fjólublá. Ég hef satt að segja aldrei verið hrifin af tískustraumum þegar kemur að jólunum. Stíliseruð jól er eitthvað skrýtið, þótt eflaust hafi margir gaman af því. Helst á maður að eiga jólaskraut af öllum tegundum, eitthvað sem maður föndraði sjálfur, eitthvað sem amma átti, eitthvað sem var á tilboði. Allt í bland. Það er svo hátíðlegt að taka alltaf upp sama jólaskrautið, upp úr sama kassanum á hverju ári. Um það snýst þetta nú. Að gera alltaf eins, halda í hefðirnar eða búa nýjar til.

Mömmuhelgi

2006-11-26T11:18:00.000Z

Mamman mín og Snorri, litli bróðir hafa eytt helginni með okkur hér á Östbane. Ég fór á Kastrup á fimmtudagskvöldið til þess að taka á móti þeim. Áður en mamman komst í gegnum tollhliðið var allt komið í handapat frammi á gangi, því þar fékk maður hjartaáfall. Það voru frekar óhugnalegar mínútur þar sem aðstandendurnir hrópuðu á hjálp og reyndu að gera hjartahnoð án þess að vita hvað þau væru að gera. Ég hringdi náttúrulega bara í mömmu, eins og maður gerir þegar það eru vandræði, og hún kom hlaupandi út. Þannig hittumst við aftur eftir tveggja mánaða aðskilnað. Sjúkraflutningamenn komu fljótlega og við gátum byrjað helgarferðina.

Ég fann bara tvær myndir af okkur þremur. Teknar með tíu ára millibili:

Eva, Mamman og Snorri 1996

Frá því að litli bróðir kom til Danmerkur hefur hann keypt sér tölvuleik og spilað tölvuleik. Þetta er agalega spennandi tölvuleikur ef marka má einbeittan svip unga mannsins. Hann hefur reyndar líka kíkt í Tívolí en fékk fljótlega í magann eftir allt nammið sem hann hafði torgað. Hann fór líka í sund í DGI byen, en stuttbuxurnar sem ég hafði gefið Styrmi í afmælisgjöf reyndust of víðar til þess að taka þá áhættu að stökkva af stökkbrettinu. Stóra systir bauðst til þess að koma með honum á brettið en hætti við eftir skarpa athugsemd um að hún væri í bikini, sem myndi að öllum líkindum verða eftir í pollinum ef hún stykki. Og ekki viljum við verða sundfatalaus. Það voru ákveðin vonbrigði (fyrir það okkar sem þykir gaman að henda sér fram af hlutum).

Örlítil seinheppni hefur einkennt ferðalagið. Í bæjarferðinni týndist innkaupapoki. Það var svekkjandi og stressaði gestgjafinn fór í mínus. En sem betur fer var mamman að ljúka námskeiði í einhverju (eins og hún gerir gjarnan) sem gerði það að verkum að hún setti allt í víðara samhengi. Það er allt í lagi að týna hlutum sem hægt er að endurheimta - fara bara í næstu búð og ná í nýtt. Hugsaðu þér ef eitthvert okkar hefði týnt heilsunni eða lífinu? Það verður ekki tekið aftur. Nei, hugsaði ég, það verður ekki tekið aftur. Mamman er snjöll, hún má eiga það.

Á leiðinni frá matarbúðinni, með tvo troðfulla poka af mat og víni, datt eggjabakkinn í götuna. Eitthvað týpískt fyrir seinheppnina. Fyrst karlinn á flugvellinum, síðan innkaupapokinn og nú eggin. Langar manni þá ekki bara að öskra og sparka í eitthvað. Nei, maður setur hlutina í samhengi, er meðvitaður. Þetta skiptir engu máli og við kaupum bara fleiri egg. Þetta verður eins og mantra.

Snorri, Mamma og Eva 2006

Það er þó ekki allt í pati í helgarferðinni. Það var svolítið gaman að tísta og hlæja með mömmu í mátunarklefanum í fínu búðinni. Maturinn á Reef n'Beef var einstaklega góður og Tívolíð er fallegt og rómantískt í jólabúningnum. Ekki spillti rússibaninn fyrir (fyrir það okkar sem þykir best að hafa magann uppi í vélindanu).

Nú var verið að ljúka við sunnudagsbrunchinn og halda skal út á vit ævintýranna á Österbro. Sunnudagsbíó í sjónvarpinu í kvöld og alveg áreiðanlega popp og súkkó með'ví. Hugge, hugge, hugge ...

MS-ÍS gengið

2006-11-21T12:27:00.002Z

Þá er Sunna farin og brátt er von á mömmunni og litla bró. Það er nóg að gera í útlöndum, ef útlönd skyldi kalla. Þetta er meira eins og að vera á Íslandi með örlítið fleiri innflytjendum.

Við Styrmir höfum ákveðið að stofna gengi. Við sáum heimildaþátt á National Geographic um gengið MS-13 í Los Angeles og langar núna að gera eigið útibú á Österbro, sem við köllum MS-ÍS. Á morgun förum við á tattústofuna á Fiolstræde og fáum okkur MS á annað augnlokið og ÍS á hitt, eins og er til siðs. Við sjáum mikla möguleika í þessu. Við innheimtum skatt af öllum smásölunum í hverfinu. Byrjum kannski í 25% en hækkum í 50% þegar við höfum safnað fleiri hörðum grunnskólabörnum í lið með okkur. Innvígsluaðferðin hjá Könunum er svolítið ýkt, 13 sekúntur af barsmíðum frá félögunum. Við förum kannski í svona fimm. Það er alveg hægt að ná góðum höggum á þeim tíma. Þá eigum við bara eftir að finna óvinagengi og skotvopn. Það er víst nóg af því uppi á Nörrebro.

MS-13 er að finna í 33 ríkjum Bandaríkjanna og í sjö löndum utan BNA. Í San Salvador einni telja gengjameðlimir 10.000 manns. Gengið byrjaði sem sakleysislegur félagsskapur ungra innflytjenda frá El Salvador á fótboltavelli í LA. Þeir voru rokkarar, Ozzie Osborne aðdáendur, og þaðan fékk gengið fingramerki sitt "the devil's horn". Með tímanum urðu þeir rætnari og tóku til við ýmsa glæpastarfsemi auk þess sem þeir reyndu að fjölga meðlimum gengisins.

Tíu árum síðar var MS-13 orðið fjölmennasta gengi LA og átti í stöðugum útistöðum við önnur gengi. Þá ákváðu bandarísk stjórnvöld að senda meðlimi sem þeir handtóku aftur til upprunalands síns. Það reyndist afar slæm hugmynd. Í stað þess að takast á við félagsleg vandamál í eigin ríki sendu þau vandamálið yfir til annarra ríkja, þar sem það hélt af sjálfsögðu áfram að vera til. Fyrir árið 1992 höfðu gengjaglæpir ekki verið til í El Salvador. Nú er þar að finna fjölmennasta og ofbeldisfyllsta anga gengisins, ásamt troðfullum fangelsum af MS-13 meðlimum.

Í Bandaríkjunum herja gengin á svokallaða milliskóla eftir nýjum meðlimum, en margir vilja byrja enn fyrr að þjálfa upp hermenn í stríðið gegn genginu í næstu götu. Aðalviðmælandi myndarinnar hafði gengið í gegn um innvígsluna aðeins átta ára gamall og hafði skotið um 20 menn á þeim ellefu árum sem hann hafði verið hluti af genginu.

Fyrst Bandaríkjastjórn hefur svo miklar áhyggjur af öfgafullum múslímum í Mið-Austurlöndum ættu þeir ef til vill að líta sér nær, því ef þetta eru ekki hryðjuverk hvað er það þá?

Eva spekúlerar í danskinum

2006-11-16T09:30:00.000Z

Það er bók hérna í hillunni við hliðina á mér (á bókasafninu) eftir Svíann Evu Fock. Vandræðalegt.

Vefritið hefur upp á margt gott að bjóða þessa dagana eins og alla daga. Ég mæli með þriggja bálka grein eftir Agnar Frey um verðtryggingu - upplýsandi og svo líður manni mjög vel með sjálfan sig ef maður skilur eitthvað.

Í dag er grein eftir undirritaða. Fyrst ég komst ekki heim í prófkjörin, þá ákvað ég að kynna mér danska pólitík. Ég hef reynt að fylgjast aðeins með. Lesið blöðin og svona. Þá líður mér líka vel ef ég skil eitthvað. Ég komst allavega að því að Danir eru ennþá heitir fyrir velferðarmálunum og eru búnir að átta sig á því að Anders Fogh Rasmussen ætlar sér ekki að halda í gamla sósíalinn. Meira um það hér...

En þótt Anders Fogh tapi næstu kosningum, þá mun hann alltaf státa af titlinum "sætasti forsætisráðherrann".

Sufjan svíkur sjaldan

2006-11-13T14:12:00.000Z

Viðburðaríkri helgi er lokið. Á laugardagskvöldið var matarboð á Östbane og setið til fjögur við kappát- og drykkju. Í gær fór sami hópur á Sufjan Stevens á Vega. Ótrúlega flottir tónleikar. Þeir sem eiga miða á tónleikana á Íslandi næstu helgi geta byrjað að hlakka til. Það var notalegt að sitja og hlusta á þessa tónlist eftir frekar auman dag. Á eftir var farið í bjór á Istegade. Þar fengum að vita hver áramótauppskriftin er í ár. "Turduckan" er málið. Kalkúnn með önd innan í, sem er með kjúklingi innan í. Slá þrjá fugla í einu höggi. Ég mun gera mína útgáfu sem verður grasker með eggaldin innan í, sem er með sveppum innan í.

Annars er það að frétta að það er búið að semja um minna áfengismagn á heimilinu. Að minnsta kosti fram að jólafríi. Rauðvínslegin lifur verður því ekki lengur á matseðlinum.
Endalaust barnalán á Íslandi. Tvær stelpur komu sama daginn, Ásdísar/Hjalta- og Möggu/Torfadætur, báðar á Halloween. Ég get því eytt enn meiri tíma en áður inni á barnamyndasíðum og lesið enn fleiri færslur um bestu börn í heimi. Það er gaman.

Prófkjörin voru alveg að fara með mig. Mig langaði allt í einu svo mikið heim að vera með. Ég hef alveg fullt að segja um allskyns sem ég hef lesið á netinu undanfarið en ég þarf nauðsynlega að snúa mér aftur að Bebel, Marx, Engels og hinum kommunum. Meira um pólitíkin síðar.

Bor

2006-11-06T09:40:00.000Z

Hver sagði að það mætti bora á bókasöfnum?

Borat er skemmtileg mynd. Ég fæ samt ennþá martraðir um allsberusenuna.

Sjónvarp er böl en fjölskylda svöl

2006-11-03T11:41:00.001Z

MTV Europe var of leiðinlegt til að geta horft á það. Nýji besti vinur minn stóð sig þó þokkalega sem kynnir kvöldsins. Ég held reyndar að óþolinmæði mín hafi frekar stafað af því að þykja þetta allt frekar hallærislegt. Ekki það að ég sé svona töff en það voru sömu tónlistarmenn í öllum flokkum, sem skiptust í popp, hiphop og alternative. Ég veit ekki hvernig fólk skilgreinir almennt alternative tónlist en Korn og Muse eru það ekki í mínum augum. Popp og hiphop er síðan bara þreytt stöff. Ég nenni ekki að hlusta á það og þaðan af síður að hlusta á söngvarana tjá sig í viðtölum sem koma aðeins upp um afleiðingar dópneyslu til margra ára. Svo finnst mér líka P.Diddy og félagar í ljótum fötum. Svo mörg voru þau orð.

Sem betur fer hef ég margt betra að gera heldur en að horfa á MTV. Það er sannkallaður fjölskyldumánuður í Köben. Samtals sjö fjölskyldumeðlimir munu heimsækja okkur í nóvember. Það er almennileg mæting þykir mér. Reyndar eru aðeins tveir sem koma gagngert að heimsækja okkur en guði sé lof fyrir viðskiptatengsl Íslands og Danmerkur. Hvar værum við án þeirra?

Jólafarið er komið á Visa og við mætum hress í stuði 21. desember til að fagna fæðingu Ésúbarnsins með ykkur.

Justin Timberlake, Cosmopolitan og Sagan af Macropoulos

2006-10-30T15:48:00.000Z

Ekkert lát hefur verið á afmælishátíðinni í Köben síðan hún hófst klukkan fimm, stundvíslega, á laugardag. Hér kemur sagan af afmælishátíðinni 2006.

17:00 - Östbanegade, fáklæddur afmælissöngur með gítarspili og formleg pakkaafhending.

Afmælishátíðin var sett með pompi og prakt á slaginu fimm með pakkaafhendingu, eins og ráð hafði verið gert fyrir. Elvis /Bond þema í skreytingum. Afmælisbarninu skipað að fara í sitt fínasta púss.

18:00 - Sushi, kjóll og hvítt

Hvítvín sötrað með uppáhalds mat afmælisbarnsins, sem nú var komin í kjólinn og hælana, hafði sett á sig maskara og var til í allt.

19:00 Cosmo í hópi góðra vina

Keyrt á hótel D'Anglaterre í einn Cosmo fyrir kvöldið. Nágrannarnir á næsta borði 200 kg svartir karlmenn á Jordan náttfötum. Þar sem þeir lágu makindalega í leðursætunum voru þeir ekki alveg í stíl við "Holt-stemmninguna" en brátt kom í ljós hverra manna bollurnar væru. Inn trítlaði nettur, lítill maður með Guevara derhatt. Hann staldraði við í dyrunum til þess að hleypa fólki fram hjá. Með honum var ung kona, líka á náttfötum. Hvað er málið með Kana og náttföt hugsa ég. Litli maðurinn röltir fram hjá borðinu okkar og heilsar bollu-vinum sínum. Styrmir starir á hann stutta stund og segir svo "Er þetta ekki Justin Timberlake". Réttir svo upp höndina og nikkar til litla mannsins. "Jah, það skyldi þó aldrei..." Sagði ég þá og dreypti á kokteilnum.

20:00 Sagan af Macropoulos og hvítvín með klaka

Uppi á fjórðu svölum var gott útsýni yfir bæði sviðið og um 2000 áheyrendur. Þegar við komumst loks upp alla stigana var 100 manna hljómsveit byrjuð að spila í gryfjunni og tjaldið við það að hífast upp. Leigubílstjórinn sem pikkaði okkur upp fyrir framan hótelið hafði verið svo elskulegur að keyra á móti einstefnu til þess að koma okkur alla leið upp að tröppunum á nýju óperunni á Holmen. Hann hélt líklega að við værum eitthvað fyrst við stormuðum út af dýrasta hóteli bæjarins, eins og við ættum eitthvert erindi þangað. Á móti blasti Amalienborg, upplýst í kvöldkyrrðinni. Óperan var dásamleg og liðu þrír klukkutímar hangandi utan á fjórðu svölum eins og fimm mínútur.

23:00 Pollahopp og salsadans

Við óperuna er engin undankomuleið nema með óperustrætó. Við biðum úti í þykkum úða í dágóðastund þar til hressasti strætóbílstjóri norðan alpafjalla birtist. Sagði hann viðstöðulaust brandara í hátalarakerfið, sem skapaði góða stemmningu í rökum bílnum. Þegar út var komið tók við meiri rigning og fleiri pollar. Málning niður á kinnar og blautar tær. Nú skyldi dansa salsa. Eins og tíðkast á salsadansstöðum er lagt blátt bann á yfirhafnir inni á staðnum. Svo maður má byrja á því að klæða sig úr spjörunum í anddyrinu. Fyrir innan tók við seiðandi tónlist og fullt dansgólf að trylltum dansi. Allir nýkomnir af námskeiði. Þar sem hvorugt okkar dansar salsa var byrjað á barnum, sest aðeins niður og spáð í spilin. Að drykknum loknum var hlaupið hugrekki í menn og nokkur vel valin spor tekin á gólfinu. Eitthvað sem líktist ef til vill á einhvern hátt kannski salsadansi en var það augsýnilega ekki ef marka má augngotur salsasnillinganna í kring. En það skipti ekki svo miklu máli á þessum tímapunkti.

01:00 Hip hop og Jazz - fjölbreytni er málið

Eftir afrek dansgólfsins var leitað á önnur mið inni á Mambo Club. Þar mátti einnig finna hip hop senu með dj ekki svo ólíkum bollunum á D'Anglaterre og sveittum unglingum í trylltum mjaðmadansi. Í það skiptið létum við okkur nægja að fylgjast með úr fjarlægð. Stungum frekar saman nefjum og fórum á trúnó. Það er eitthvað heilög stund á djamminu.
Næsti staður var ekki langt undan. Á La Fontaine, elsta jazzklúbbi Kaupmannahafnar var live gigg í gangi. Við gátum troðið okkur út í eitt hornið og hlýtt á jazz í hæsta klassa fram á rauða nótt. Það varð punkturinn yfir i-ið.

04:00 Baunir eiga alltaf við

Af hverju að kaupa eitraðan Kebab af sveittri búllu þegar það er hægt að gera dýrindis baunarétt í eldhúsinum heima? Hér er uppskriftin:

1 dós baunir (t.d. nýrnabaunir, black eyed peas eða kjúklingabaunir)
1 dós niðursoðnir tómatar
1 slumma hnetusmjör (ekki of mikið samt)
Dass af karrýi (steikja það fyrst í olíunni með grænmetinu og baununum)
1 laukur
1 hvítlauksrif
1 paprika
Smá brokkolí
Ferskur chilligaur eða chillimauk
Lúka af rúsínum

Meget godt!

Svo fóru þreyttir en sáttir afmælishátíðargestir að sofa á sínu græna eyra fram að næsta dagskrárlið helgarinnar. Framhald síðar.

Nokkrar myndir frá Östbanegade

2006-10-23T19:27:00.000Z

Styrmir bakar brauð
Hrefna og Agla dansa í innflutningspartýinu
Stymminn í skakennslunni

Nokkrar myndir hér

Ísland brýtur alþjóðlegt bann gegn hvalveiðum

2006-10-22T11:59:00.001Z

Forsíðufrétt á vefsíðu Berlingske Tidende er "Ísland veiðir aftur stóra hvali: 21 árs gamalt alþjóðlegt bann gegn hvalveiðum í atvinnuskyni brotið".

Það er ekki laust við að maður skammist sín ...eða skammist út í ákvörðun ríkisstjórnarinnar og fyrri sig allri ábyrgð. Minnsta kosti hafði ég ekkert með það að gera að koma henni til valda.

Fram kemur í fréttinni að veiðarnar séu vegna ójafnvægis milli hvalstofnsins og fiskstofnsins við landið. Jafnframt er sagt að til standi næsta árið að veiða níu Finnhvali og þrjátíu Langreyði af samtals 95.800 dýrum sem telja tegundirnar tvær.
Tæplega fjörutíu hvalir eru nú engin ósköp miðað við allan þennan fjölda. Það vekur samt einmitt upp spurningar um ástæður þess að hefja veiðar á ný. Hagnaðurinn af hvalkjöti getur einfaldlega ekki verið meiri heldur en tapið á æru Íslands.

Það eru engar ýkjur að ímynd Íslands bíði mikill skaði. Nú þegar hefur Ástralía fordæmt brotið gegn alþjóðalegu banni og lýst því yfir að ekki verði hægt að taka Ísland alvarlega í umræðunni um umhverfismál í framtíðinni. Það var mikið að einhverjir áttuðu sig.

Ég veit ekki hvort allir átti sig á samanburðinum sem var gerður á Íslandi og Norður-Kóreu. Þótt hvalveiðar og kjarnorkuvopnatilraunir séu ekki fyllilega sambærilegar athafnir, þá eru hvers kyns brot gegn alþjóðasamþykktum jafn alvarleg.
Alþjóðasamþykktir eru ekki lög og það er engin lögregla eða dómsvald sem getur refsað ríkjum fyrir að brjóta gegn þeim. Í raun er eina aðferðin til eftirlits óttinn við að ríkið missi "mannorð" sitt í alþjóðasamfélaginu og aðgerðir annarra ríkja svo sem efnahagsþvinganir.
Hreinskilnasta leiðin til þess að taka ekki þátt í alþjóðlegum samþykktum er einfaldlega að skrifa ekki undir. Þar með kemur ríkið hreint fram þótt að það verði að sjálfsögðu litið hornauga. Ef ríki, eins og Ísland, skrifa undir á annað borð þá er ekki til baka snúið. Það sama á að sjálfsögðu við um Norður-Kóreu, sem reynt hefur gagngert að segja sig frá alþjóðasamþykkt um kjarnavopn síðan snemma á tíunda áratugnum með takmörkuðum árangri.

Kauphlaup

2006-10-21T11:52:00.000Z

Það er ágætt að byrja prófsvita helgarinnar á bloggfærslu. Hreinsa hugann áður er kafað verður ofan í upptök og ástæður þjóðernishyggju í heiminum. Þegar stórt er spurt ...

Östebro-liðið var árrisult þennan góða laugardagsmorgunn. Tekið langstökk fram úr og inn í sturtu klukkan hálfníu. Eftir morgunkaffið og hafragraut lá leiðin á Fashion-loppemarket, hvorki meira né minna. Þar biður okkar Hrefna, Sunna, Haukur og önnur hver Köben-tísku-pía í bænum. Svo var svitnað við að skoða og máta og prútta. Strákarnir sátu í makindum uppi í stúku og horfðu yfir kauphlaupið. Sáu líka einstaka beran rass við og við. Voru þá tilbúnir með myndagemsann, perrarnir. Niðurstaða þeirra eftir morguninn var sú að nú væri mál til komið að flytja til austurstrandar Bandaríkjanna. Til þess þyrfti aðeins að taka þátt í grænakortslotteríi og þá væri það komið. Mín niðurstaða, fyrir utan massa svita, var tútúpils, gallabuxnapils og - öllum að óvörum - gulrótarbuxur. Hef ég lengi staðið fyrir áróðri gegn gulrótarsniði en lýt nú í minni pokann og skarta þeim líka. Við sjáum til hversu góð viðbót þetta verður við fátæklegan fataskápinn.

Nú er bara prüfung ja bitte fram á mánudag. Vúhú!

Har det hyggeligt og hygge lidt

2006-10-19T11:32:00.000Z

Det Kongelige Danske Bibliotek við Fiolstræde er augljóslega staðurinn til þess að vera á. Hér er bókalykt og hér er næði. Aldrei hefi ég fundið bókalykt á Hlöðunni - kannski af því að þar eru nánast engar bækur. Í götunni eru meðal margs annars Indriði, 12 tónar, tattoostofa, kaffihús með ódýru kaffi og franskt bókakaffi, japönsk búð og hárgreiðslustofa. Hvað er í nágrenni geimskipsins við Hringbrautina? Björnsbakarí er það sem er í nágrenninu og það tekur 5 min að labba utan um hlussuna til þess að komast þangað. Nei, danskurinn kann þetta. Maður á bara að hygge í öllum aðstæðum. Líka meðan maður lærir lexíurnar.

Eva tjáir sig:

2006-10-17T10:04:00.000Z

„Ef tekið er mark á áhyggjum rannsóknarnefndarinnar er ástæða til að ætla að leggja þurfi ólíka áherslu á kynjajafnrétti og önnur mannréttindamál. Kynjajafnréttismálin snerta alla þjóðina en hafa átt undir högg að sækja. Það er því ástæða til þess að veita þeim sérstakt fjármagn, aðstöðu og athygli.“

...meira á Vefritinu í dag.

Innflutt á Österbro

2006-10-16T13:29:00.000Z

Á laugardagskvöldið var efnt til samkomu á Österbro. Líklega var hápunktur kvöldsins þegar Jón Pétur skellti Karabíahafsmússíkinni á fóninn hóaði í Köru sína. Þau skyldu sýna amatörunum hvernig þetta væri gert. Svo var sjöfflað inn í nóttina.

Það var margt góðra gesta hjá okkur. Fólk sem ég þekkti og ekki. Stöðugur straumur inn og út og allt jafn skemmtilegt. Innflutningsgjafirnar voru með besta móti. Fjöldinn allur af rauðvínsflöskum og fallegir bollar. Girnilegar flödeboller fengum við frá Sverri Bolla og Ingu en Hauki þótti baðherbergið helst til of litlaust svo hann færði okkur ótrúlega fína 'pop-duck' til lífga upp á sturtuferðirnar.

Sunnudeginum eyddu Jón og frú í að hvíla sig eftir dansinn. Ferðalögin þann daginn takmörkuðust við frá A (rúmi) til B (sófa). Tekur ægilega á að dansa svona.

-----

Vefritið gekk vel fyrstu helgina. Margir gestir og fullt af viðbrögðum. Las ég samtöl manna á milli á alnetinu að höfundarnir væru ekkert annað en ótýnd undanrenna. Ég hef nú ekki heyrt þá myndlíkingu áður en þykir hún frekar fyndin. Jafnframt er því haldið fram að ritið tengist á einhvern hátt næstu kosningum. Það hefði hins vegar ekki skipt máli hvenær Vefritið opnaði, það hefði alltaf verið hægt að tengja það einhverjum pólitískum viðburði. Málið er að pólitíkin er alltumlykjandi og er stanslaus. Það er alltaf tími fyrir nýjar raddir og viðhorf. Markmiðið er að vekja athygli á hugmyndum sem oft fá ekki sanngjarna umfjöllun því þær samræmast ekki gildum ráðandi afla. Umræðan um þá samfélagsskipan og stjórnkerfi sem ríkisstjórnin styður er normaliseruð - gerð að því sem 'á að vera' en er ekki einn möguleiki af mörgum. Vefritið vill velta upp öðrum hugmyndum þó það væri ekki nema bara til þess að sjá að aðrir möguleikar eru okkur í raun opnir.

Vefritið

2006-10-13T11:48:00.000Z

Þessi fréttatilkynning barst fjölmiðlum á Íslandi í dag:

Nýtt vefrit um pólitík og samfélagsmál opnar í dag, föstudaginn 13. október undir vefslóðinni http://www.vefritid.is./ Á Vefritið skrifar fjölbreyttur hópur ungs fólks sem á það sameiginlegt að vera frjálslynt félagshyggjufólk.

Er það mat stofnenda Vefritsins að sár þörf sé á umræðu á grundvelli jafnaðarstefnu á meðan yfirdrifið mörgum hægrisinnuðum íhaldsvefritum sé haldið úti.

Ritstjórn Vefritsins vonast þannig til þess að það verði vettvangur ferskrar umræðu, sem situr ekki föst í skotgröfum en er spyrjandi og leitandi í umfjöllun um málefni líðandi stundar. Vefritið er óháður miðill sem tengist hvorki stjórnmálaflokkum né félagasamtökum.

...ég á grein á þriðjudaginn 17. okt hohoho!

2006-10-10T17:37:00.000Z

Það er ótrúlega mikið af lágum gluggum í Kjuben. Eitthvað sem mér þykir ótrúlega spennandi sem ástríðufullur gluggagægir. Þegar ég labba um götur er ég undantekningalaust að góna inn um gluggana um leið og geng fram hjá þeim. Ég sé svo margt skemmtilegt sem kemur ímyndaraflinu á flug. Til dæmis þegar ég geng heiman frá mér út í hraðbankann nokkrum hornum neðar.

Húsið við hliðina á okkar er kollegí en ekki fyrir sótsvartan almúgan heldur eitthvað sem minnir frekar á heimavist fyrir heldri borgara. Þegar sótt er um þarf að láta ferilskrá fylgja með umsókninni og þarna er eldhús sem býður upp á máltíð þrisvar á dag. Þetta er einhvers annars eðlis heldur en hjá honum Rassa Nílsen á Amager. Allt þetta er staðfest þegar rýnt er inn um gluggana að kvöldlagi. Í nánast hverri íbúð má sjá útúrstílereseruð loftljós - og við vitum öll hvað það þýðir.

Aðeins neðar í götunni geng ég fram hjá skringilegu komplexi sem virðist frekar vera ódýrt hótel á Kanarí en Kaupmannahafnarhús. Svalirnar eru yfirbyggðar og utan á hanga pottablóm í alls kyns litum. Neðsta horníbúðin hefur vakið sérstaka athygli mína. Stofan er bleik. Þetta þótti mér undarlegt og velti því fyrir mér hvers konar manneskja byggi þarna. Í kvöld stóð svo miðaldra, síðhærður karlmaður á svölunum og reykti. Það er engin leið að vita ....

Á hornin á Jens Mons götu og Strandboulevarden, sem ég geng, er skemmtileg píanóbúð. Í sama húsi sé ég inn um spennandi glugga. Maður situr inni í tiltölulega stóru herbergi og skrifar. Veggirnir í herberginu er þaktir frá gólfi upp í loft af bókum ...eða plötum ...eða bæði, ég þorði ekki að rannsaka það nánar.

Þá er ég nánast komin í hraðbankann. Á horninu á móti er Pizzeria. Opnunartímarnir eru meira eftir hentisemi eigandans og síðustu helgi var lokað á meðan landsleikurinn milli Danmerkur og Norður-Írlands fór fram í Parken.

Á heimleiðinni geng ég eftir hinni hlið Boulevardsins af einskærri forvitni um nágranna mín þeim megin. Við hliðina á lítilli sjoppu er skrýtin, einskonar "lífstílsbúð" sem inniheldur föt, skartgripi, glös og vekjaraklukkur. Við fyrstu sýn virðist þetta vera eitthvað kúl en þegar betur er gáð má sjá heimagerð hekluð hárbönd skreytt með hnöppum og kjól alveg eins og hún Mína Mús átti forðum. Mér dettur helst í hug að búðin sé eitthvað á vegum Danmarks Designskole sem er einmitt næsta hús.

Inn um gluggana á skólanum sé ég vinnustofur á mörgum hæðum. Þegar komið er myrkur sjást vígalegir keramikofnar, tréverkstæði og mannháar borvélar. Ég sem hafði séð fyrir mér hönnunarnema sem fólk í gulrótabuxum með topp í augunum að skoða Wallpaper og "skapa" eitthvað.

Þá er ég komin heim aftur. Gluggarnir í húsinu mínu er svo efni í alveg nýja sögu.

Ekkert með engu

2006-10-03T12:58:00.000Z

Ég lofaði góðri sögu í næsta skiptið og hef verið að reyna að finna upp á einhverju frábæru. Málið með Köben er að hún er næstum of venjuleg fyrir Íslendinga. Það er ekkert skrýtið í gangi. Bara svona venjulegt fólk og venjulegar búðir og allt bara ótrúlega venjulegt. Svona næstum því allavega. Það er reyndar ekkert venjulega hljóðbært í blokkinni okkar. Í morgun vorum við alveg með í morgunmatnum hinu megin. Þau voru að horfa á enska fréttastöð og steikja eitthvað. Eins gott að þau séu ekki með lélegan tónlistarsmekk.

Ætli það eina skrýtna í Kjöben þessa dagana sé ekki bara ég. Að minnsta kosti er erfiðara en allt að finna mat sem inniheldur ekki hvítt hveiti, hvítan sykur eða mjólkurvörur, eins og Hallgrímur Magnússon mælti fyrir um. Ég skellti mér nefnilega til Hveragerðis til að hitta kallinn og fá góð ráð. Uppskar þriggja mánaða bindindi og hreinsikúr sem samanstendur af engu með alls ekki neinu. Það er ekki beint næringarfræðin í kjúlla- og beikonsamlokulandi.

Blenderinn er komið í gagnið. Nú er bara múlinexið, djúspressan og vöfflujárnið eftir.

Ég mæli með Stjórnmálaskóla Femínistafélagsins fyrir konur 6. - 7. október.

Pabbi bílstjórans gerði kassana

2006-09-30T15:44:00.000Z

Við erum flutt í nýju íbúðina okkar jeij,jeij, jeij!
Undanfarna þrjá daga höfum við verið að þrífa, flytja dótið okkar yfir og koma því fyrir. Skruppum meira að segja í Ikea til að sækja það sem okkur vantaði.
Sturtan er í ólagi en sem betur fer erum við með tvær íbúðir til umráða svo við förum bara í hina íbúðina til að þvo af okkur skítinn.
Fyrsta matarboðið var í gær. Við buðum Hauki upp á grænmetislasagna a la Stymmi. Vegna síðbúinna flutninga og smá erfiðleika við að finna búðina fékk fyrsti gesturinn á Östbanegade að svelta fram undir kvöld. Það reyndist síðan vera afbragðs ráð því maturinn varð enn guðdómlegri fyrir vikið.

Nú bara massastemmari með Classic í glasinu og Bikstar Rögsystem á fóninum.
Þetta er bara svona tjekk-inn ..kem með betri sögur næst!

Bíla-bingó-vöðvar

2006-09-27T09:10:00.000Z

Þá er biðstaðan búin og ég er komin til útlanda. Það er nú mikið að gera í útlöndum. Ég hef aðallega hjólað síðan ég kom. Hjólað í útlendingastofnun og hjólað fram hjá nýju íbúðinni okkar. Svo hjólaði ég í bæinn. Í bænum labbaði ég í marga hringi því ég rata ekki neitt. Ég hef að minnsta kosti hjólað svo mikið að ég er með harðsperrur í öllum bíla-bingóunum og ég sofna eins og ungabarn á kvöldin. Ég verð áreiðanlega óþekkjanlega fitt næstu jól.

Sólin tók á móti mér á Kastrup og ullarpeysurnar tvær voru bara til trafala. Það sama gilti um gærdaginn, nema þá skildi ég lopann eftir heima. Í dag er hins vegar rigning. Það flækir örlítið málin því að þegar maður hefur ekið um á bíl í 5 ár, þá á maður ekkert vatnshelt. Ég minnist bara langa rigningasama vetrarins í N-Frakklandi þegar ég var alltaf blaut í fæturna.

Ég hef nú enn ekki haft mikið samband við Bauna ennþá enda alveg hægt að komast hjá því. Ef ég héldi mig bara mest heima hjá mér og hjólaði í mesta lagi á bókasafnið með nestispakka með mér, færi síðan í félagsheimili Íslendinga í Jónshúsi til að skemmta mér og á Laundrymat til að drekka kaffi, þá væri þetta nú bara eins og heima. Til hvers að breyta til þegar það er félagsvist á þriðjudögum með öllum hinum Íslendingunum.

Biðstaða

2006-09-17T15:07:00.000Z

Við í Aldingarðinum nennum ekki að blogga hér á Íslandi lengur og ætlum að bíða þar við komum til útlanda. Af hverju við erum farin að tala í fleirtölu vitum við ekki. Höfum fengið hugmynd að jákvæðri afskiptaleysisstefnu í persónulegum samskiptum og munum þróa hana áfram á næstunni. Kannski verður það bók. Höfum einnig hlýtt skipun að ofan, sem var alls ekki samkvæmt jákvæðu afskiptaleysisstefnunni, og stofnað Myspace síðu. Til hvers hún er vitum við ekki en bíðum frekari fyrirmæla.

Þar til næst...

ps. komnar myndir frá hringferðinni kringum Ísland hér

Mini búslóð

2006-09-09T15:07:00.000Z

Þá hefur Aldingarðurinn verið færður enn og aftur um set. Má finna paradísina í Laugarnesinu fram að mánaðarmótum. Það sem eftir lifir vetrar verður hún ekki lengur á færi Íslendinga að heimsækja, nema þeir leggi land undir fót.

Sjaldan hef ég lent í leiðinlegri flutningum en þessum, þótt margir hafi verið. Ekki var hægt að henda draslinu í kassa og taka það upp aftur á nýjum stað heldur þurfti ég að skoða hvern einasta hlut og velta fyrir mér tilfinningalegu gildi og efnislegri gagnsemi í ófyrirsjáanlegri framtíð. Fór ekki betur en svo að á síðasta degi var enn talsvert eftir sem fékk að fjúka í tunnuna. Litlu búslóðina er nú að finna í geymslum víðs vegar á Stórreykjavíkursvæðinu ásamt því að prýða hillur Góða Hirðisins.

Fataskápurinn fékk sömu útreið. Ég notað helmingaregluna og fyrir hverja flík sem fór í ferðatöskuna fór önnur samstæð í Rauðakrossgáminn. Þrennar buxur, þrjár peysur, fimm bolir, úlpa, regngalli og átta skópör komast nú með herkjum fyrir í 1/3 úr rúmmetra stórum "búslóðargámi" mínum.

Væri þetta nú allt saman í lagi mín vegna ef ég hefði ekki flutt beint í faðm ömmunnar með fílsminnið. Amma mín er ekki farin að kalka og hefur undanfarna daga rifjað upp ýmsar flíkur, sem hún hefur fært mér, til þess að athuga í hvorn gáminn þær fóru. Það er ekki mikillar samúðar að vænta frá konunni sem geymir samtals þrjá búslóðir í 300 fm húsi. Þetta hefur, sem sagt, ekki verið vinsælt umræðuefni.

Í dag leggja þær Anna Pála og Barbara af stað í ævintýraferð hringinn í kring um hnöttinn. Megi ferðaguðinn og lukkan fylgja þeim. Góða skemmtun girlies!

Ræskj'

2006-08-13T07:22:00.000Z

daddara, fínt sumarfrí þetta...

best að dusta rykið af lyklaborðinu áður en ég flyt á ný yfir á meginlandið. Það er svo ægilega þæginlegt að koma fréttunum fyrir á einn aðgengilegan stað.

Plan B er komið í gang. Ritgerð frestað fram í febrúar og ég ætla að halda upp á það með vegaferðalagi til norð-austurhornsins með heittelskaða. Til allrar hamingju er hann skipulagðari en ég svo við vitum alveg upp á hár hvert við erum að fara og verðum örugglega ekki bensínlaus á miðri Melrakkasléttu. Ferðaplanið telur fyrst gististopp á suðurlandinu síðan Hallormsstað, Skriðuklaustur, Bakkafjörð, Vopnafjörð, Raufarhöfn, Kópasker, Ásbyrgi, Dettifoss, Húsavík, Akureyri ...og eitthvað fleira sem ég man ekki í svipinn en fæ áreiðanlega útprentað og í plastvasa á þriðjudaginn.

Fór á Morrissey í gærkvöldi og fannst frábært. Hann kom mér á óvart af því ég hélt að ég þekkti hann er ekkert vel en var svo alveg með á nótunum ("með á nótunum" haha ...góður!). Stemmningin í Höllinni varð hins vegar ekkert frábær fyrr en í uppklappslaginu. Íslendingar eru freðýsur upp til hópa - fyrir utan mig, ég var massahress í gær. Ég skellti mér síðan á geysiskemmtilega næturvakt. Á næturvöktum situr maður nefnilega aleinn og steiktur með svefngalsa í það sem virðist vera þrír sólarhringar. Hljómar skemmtilegt en er í raun dauði og djöfull. Enn sem oftar myndi trampolín gera gæfumuninn.

SumarHlaða

2006-06-27T15:39:00.000Z

Ég eyddi eitt sinn sumri við að róla mér í hlöðu í Reykholtinu. Þessu sumri eyði ég í annarri og örlítið stærri hlöðu. Hér er enga rólu að finna. Ég held að það væri góð hugmynd að setja rólur í Þjóðarbókhlöðuna ...eða trampolín! Þá væri að minnsta kosti örlítið meira spennandi að eyða dögunum hérna. Ljósi punkturinn er að þetta er versta sumar í Reykjavík í langan tíma.

Enskumælandi blaðið Grapevine gerði aldeilis atlögu að fyrrverandi forsætisráðherra vor í síðasta tölublaði. Mér þykir blaðið verða sífellt beittara. Það er kannski auðveldara að vera hreinskilinn á útlensku. Greinin um greiðslur Framsóknarflokksins til útlendinga, sem búsettir eru á Íslandi, í sveitastjórnarkosningunum vakti athygli mína.

Ég horfði viðtalið í Kastljósinu þar sem talað var við framkvæmdarstjóra flokksins (minnir mig) og Ólaf Hannibalsson, sem kom fyrstur fram með ásakanirnar. Framkvæmdarstjórinn vildi ekkert kannast við þetta og lét sem Valdimar væri eitthvað galinn. Og allt leit út fyrir að hann væri það greyið. En í fréttinni í Grapevine er sagan staðfest. Vinur blaðamannsins fékk borgað fyrir að keyra hann og konu hans á kosningaskrifstofu Framsóknarflokkins þar sem þau fengu góðan slatta af áróðri áður en þau voru keyrð á kjörstað. Eins og segir í greininni þá er þetta ekki ólöglegt en er alveg á grensunni. Kosningastjórn Framsóknarflokksins hefur líklega metið það sem svo að útlendingar kjósi síður en aðrir og viti síður um hvað kosningarnar fjalla þar sem aðgangur að efni á ensku er takmarkaður. Þannig er auðvelt að hafa áhrif á val þeirra og ekki síður þegar búið er að borga vinum þeirra fyrir að smala fyrir flokkinn.

Mér þykir þetta lágkúrulegt. Það er í lagi að standa fyrir átaki til að auka kosningaþátttöku Íslendinga af erlendum uppruna en þar sem Framsóknarflokkurinn hafði ekki svo mikið sem eitt kosningamálefni sem varðar þennan hóp þykir mér hæpið að það hafi verið tilgangurinn.

Af þessu má ef til vill draga þann lærdóm að upplýsingar til þeirra Íslendinga sem eiga ekki íslensku að móðurmáli eru takmarkaðar hvað varðar kosningar eins og svo margt annað. Ég vona að úr því verði bætt fyrir kosningarnar á næsta ári.

Kvenréttindadagurinn

2006-06-19T14:43:00.000Z

Búbbiræ! Nú hefur verið nóg að stússa og ekkert er netið á Nesi. Það er vonandi að verði betra veður á mánudag þegar við konur fögnum okkar degi. Ég var heldur sorgbitin þegar ég dróg fram vetrarúlpuna og klossana til þess að halda út í júníslagveður. Stundum er veðrið bara ekki sanngjarnt ...ekki verðið heldur ef út í það er farið!
Ég er byrjuð að skrifa um Evrópsku kynjajafnréttisstofnunina eins og ég hef kosið að kalla hana. Það verður að sjálfsögðu mikið meistarastykki. Ekki seinna vænna að sanna sig í þessu skóla sem ég þykist stúdera við. Fyndið þetta BA 'Bachelor of Arts' afhverju heitir þetta það?! Listapiparsveinn, ég verð listapiparsveinn í stjórnmálafræði með aukalistapiparsveinspróf í kynjafræði. Hver vill ekki ráða þannig konu í vinnu, ha?! Ég myndi ráða mig á stundinni. Sérstaklega eftir að hafa lesið listapiparsveinslokaverkið um evrópsku kynjajafnréttisstofnunina. Vonandi mun þetta allt leiða til einhvers nytsamlegs á endanum.

Ég var að enda við að lesa grein um jafnrétti og viðskipti eftir Lindu Dickens. Hún segir aðferð frjáls markaðar ekki vera fullnægjandi til þess að ná fram jafnrétti á atvinnumarkaði. Það er að segja, það er ekki nóg að setja ákvörðunina í hendur atvinnurekenda um hversu mikið jafnrétti ríkir. Markaðurinn stjórnast af öðrum hlutum en jafnrétti, réttlæti og fjölbreytileika og getur því ekki tekið á því. Auk þess sem þær ákvarðanir sem atvinnurekendur taka eru takmarkaðar við eitt fyrirtæki. Þess vegna verða tvo önnur verkfæri að koma til. Annars vegar lagasetning, sem hefur algild áhrif á alla atvinnurekendur og táknrænt gildi. Hins vegar félagsleg stjórnun eins og til dæmis samningar verkalýðsfélaga við atvinnurekendur. Dickens leggur til að verkalýðsfélög taki upp samningatækni sem hefur jafnrétti að markmiði. Hún kallar þessar þrjár aðferðir 'þrífótinn', og segir að þær eigi að nota samhliða. Atvinnurekendur sjái hag sinn í því að auka jafnrétti, það sér tryggt með lagasetningu sem tekur jafnt til allra atvinnurekenda og hefur táknrænt gildi ásamt því að verkalýðsfélögin þrýsti á frekari breytingar í jafnréttisátt. Hljómar ekki svo vitlaust. Ég veit ekki hver staðan er á verkalýðsfélögum á Íslandi í jafnréttismálum en það er búið að skipa nefnd sem mun fara yfir lögin um jafnan rétt karla og kvenna. Vonandi verða lögin bætt. Ég hef ekki mikla trú á sjálfstæðri þróun í jafnréttismálum. Allir landvinningar í þeim efnum hafa orðið eftir mikla baráttu og ég spái því að þannig verði það áfram um sinn.

hóhó sumar here I come

2006-05-28T21:50:00.000Z

Ó mig auma! Evan loksins komin undan vetri og ekki er ásýndin falleg. Toppurinn í augunum svo ekki sést út, joggari með málningaslettum og ægiljót græn slikja yfir fésinu. Lögð var lokahönd á síðustu ritgerð vetrarins rétt í þessu. Ykkur að segja þá veit ég ekki einu sinni hvaða mánaðardag skal setja á forsíðuna ...voru kosningar í gær?!? Ég er ekki týpan sem heldur reisn sinni í gegnum próflestur.

Fréttir síðustu vikna: byrjaði í vinnu, hætti í vinnu, byrja bráðum í nýrri vinnu og á nýrri ritgerð. Hélt með Finnlandi í Júró og setti í mig krullur. Verð svoldið á Sjálfstæðisnesinu þetta sumarið. Call me!

..svo langar mig í trampolín í sumargjöf.

Mér barst grunsamlegt bréf

2006-05-08T00:06:00.000Z

Velkomin á Seltjarnarnes Eva!
Fyrst þú lætur sjá þig í bæjarfélaginu okkar gerum við ráð fyrir að sért þú fylgismaður Sjálfstæðisflokksins og algjör lydda þar að auki, enda kona. Þess vegna bjóðum við þér á námskeið fyrir lyddur (konur) með henni Ásdísi Höllu okkar. Þetta er að sjálfsögðu ekki kosningaáróður fyrir komandi sveitastjórnakosningar 26. maí (kosið í Sjálfstæðissalnum, Suðurvöllum 15. Passa að vera ekki með merki ;-))

þínir,
Sjallapallar

Staðan tekin

2006-05-05T04:08:00.000Z

Stemmning: Próf(er)kúkur

Búið: Eitt próf og ein skýrsla

Eftir: Tvö próf og 2 ritgerðir og eitt niðurlag

Silverlining: Svefngalsi með Unni og Hildi

Tónlist: Reggae gleður litlar konur

Bjargvættir: Gull Nescafé, mjöggrunsamlegtundirborðiðígymáttatíuFitLine Activize rautt duft sem svínvirkar

Hrós: Gussa & María fyrir sérbökuðu Nönnugötu-grænmetis-pizzuna án osts

2006-04-29T22:21:00.000Z

Ég held að Kindin Einar sé uppáhaldslagið mitt núna. Ótrúlega hresst lag - samt kúl- um skelfilegt morð á kind og barbarisma rútufarþega og bílstjórans.

Morgunn einn ég hoppa upp í rútuna
með vasa fulla af banana.
Grænum geðþekkum fasana
hafði ég í bítið ælt.

Upp í sveit ég ætlaði að halda hana
í svaka partí með píuna.
En síðan hraktist ég leiðina,
það var klárlega sem við manninn mælt.

Kindin Einar var þá við vegabrúnina
búinn að bíta upp alla túnina.
Fyrir hann var og ég keyrði hann í spað.

Hann sagði dada...
en meinti bada, verst var það.

Það var komið langt fram að hádegi
og þá hrópaði einn farþegi
að færi ekki lengra ef hann fengi eigi
greyið Einar rúð og skrælt.

Nú ég kvað við, hví ekki á þeim degi
barasta að búta hann strax.
Svo hreinlega velta honum úr deigi,
grilla hann og egg með jafnvel spælt.

Kindin Einar var þá við vegabrúnina
búinn að bíta upp alla túnina.
Fyrir hann var og ég keyrði hann í spað.

Hann sagði dada...
en meinti bada, verst var það.

Friðrik Karlsson er með svörin

2006-04-25T12:28:00.000Z

Það er ekki laust við örlítinn taugatitring, eitthvað sem virðist óhjákvæmilega fylgja árstíðinni. Til þess að komast í gegnum næstu þrjár vikur ætla ég að sigra heiminn þrisvar sinnum. Klára ritgerðabunkann, meðan ég næli í toppeinkunnir í prófunum, um leið og ég verð best í atvinnuviðtölunum. Það dugar ekkert minna.

Þessi tilhugsun er kannski aðeins að ganga fram af stáltaugunum. Fyrstu einkenni taugaáfalls gerðu vart við sig um helgina síðustu. Litlir augnkippir hér og smá viskí þar. Allt á blússandi siglingu í átt að spennutreyju og róandi. Í einum örvæntingarfullum leiðangrinum um hús móður minnar, í leit að einhverju sem gæti sefað, fann ég svarið.

Tranquility með Friðriki Karlssyni, Mezzoforte gítararista og new-age tónlistargúru sýndi mér ljósið. Ég skellti Rólegheitunum í tækið og viti menn! Stíflur rithandarinnar brustu og orðin flæddu fram í fingurna eins og Þjórsá í leysingum. Það er eins og þessi 14 -15 mín ambient-gítar-tölvuhljóða-lög stilli heilann af ofvirkni og einbeitingaleysi yfir á fullkomna afslöppun. Ég sat án gríns kyrr í fjóra klst og lærði.

Og hver hefði trúað því að Frissi Karlsson session gítarleikar væri með svörin?

Af gleymdum vinum og bleiku hári

2006-04-21T21:17:00.000Z

Ég hitti gamla vinkonu hérna í Firðinum um daginn (veit ekki hvort maður kallar Hafnafjörð "Fjörðinn" en finnst það hljóma eitthvað svo heimilislega). Ég hef heyrt marga lýsa því hversu vandræðalegt og tilgangslaust það sé að spjalla við fólk sem þeir hafa ekki hitt í áraraðir og eiga ekkert sameiginlegt með lengur. Þessi vandræðalega þögn, alltaf sömu spurningarnar og kvíðafull leit að einhverju til að tala um eftir að spurningunum hefur verið svarað. Svo þegar manneskjan sem þú hittir spyr ekki á móti og þú tekur einskonar viðtal við þessa hálfókunnugu manneskju þar til nákvæmlega réttur tími er kominn til þess að segja "jæja, það var nú aldeilis gaman að rekast á þig. Við sjáumst kannski síðar ...á rejúníoni kannski bara ha! ..bleeeesss". Hlaupa síðan burt meðan aulahrollurinn hríslast niður bakið.

Málið er að mér finnst þetta alls ekki vandræðalegt né tilgangslaust. Þvert á móti hafði ég bara mjög gaman að því að rekast á þessa gömlu vinu. Hún býr ennþá á Hverfisgötunni, hún er hætt í háskóla í bili en er komin með þessa líka fínu vinnu í Firðinum. Hún heldur ennþá sambandi við aðra gamla vinkonu, sem er búin að lita hárið sitt bleikt. Frábært. Mér finnst bara reglulega heimilislegt á Íslandi að losna aldrei undan gömlum vinum og vinkonum, skólafélögum, samstarfsfélögum eða bólfélögum. Þau eru bara öll hérna í næstu götu og stundum rekst ég á þau og spjalla um eitthvað nauðaómerkilegt. Huggó.

Feminísk stjórnmálafræði

2006-04-20T12:52:00.000Z

"Feminism has been less successful in challenging "malestream" politics than in the near-revolution it has achieved elsewhere. We are living through a time of major transformation in sexual relations ...In politics, by contrast, it still seems like buisness as usual" (Anne Phillips, 1998)

Viva la revolutión!

skoðun.is

2006-04-17T13:31:00.000Z

Þrátt fyrir einstaklega miklar skoðanir á gjörsamlega öllu þessa dagana, sem ég læt í ljós í tíma og ótíma, hef ég ekki getað bloggað. Kannski er netleysi á Nesinu um að kenna.

Undanfarið hef ég svoleiðis ælt skoðunum mínum, eða bara alls ekki ekki skoðunum heldur almennum pælingum um lífið og tilveruna, yfir fólk. Ég finn mig knúna til að ræða trúmál við trúaða, sjálfstæðisfokkið við sjálfstæðismenn og femínisma við öll tækifæri. Ég hreinlega veit ekki hvað veldur. Þetta kemur bara og svo get ég ekki hætt.
Um daginn gerði ég annars ljúfan mann brjááálaðan þegar ég velti fyrir mér hvernig fólk verður samkynhneigt. Mér kastaði fram hugmyndinni um að samkynhneigð væri ekki meðfædd heldur félagslega mótuð. Mér er alveg sama hvort hún er - skiptir mig ekki nokkru máli. Ég var bara að velta þessu fyrir mér.
Nú síðast var ég í huggulegri sumarbústaðarferð með kærastanum og fjölskyldu hans. Ég fann mig samt knúna til að ræða aðeins um kapítalisma, arðrán, kjarnorkuvopn og málefni Kína. Sem betur fer voru flestir sofnaðir um þetta leiti (wonder why??). Ég, eldhress að tjá mig um líðandi stund og gera alla brjááálaða.

Skoðun.is tók sér páskafrí og mun chilla aðeins í Hafnarfirðinum fram yfir helgi.

Um blikkbeljur og þunglynda hermenn

2006-04-04T13:02:00.000Z

Það er allt í háalofti á Fróni vegna brotthvarfs bandaríska hersins, eða öllu heldur bandarísku hersstöðvarinnar sem virðist gegna öllum öðrum hlutverkum en að verja landið. Allt þetta fjaðrafok hefur vakið athygli mína og ég get einfaldlega ekki séð af hverju herinn ætti ekki að fara.

Það virðist vera algengur misskilningur manna að Ísland sé “herlaust og friðelskandi ríki”. Þótt Íslendingar sinni ekki herþjónustu, þá hefur verið hér her síðan í seinni heimsstyrjöld og Ísland er aðili að tveimur hernaðarsamningum, tvíhliða samningi við Bandaríkin og að pólitíska hernaðarbandalaginu NATO. Þótt Ísland sendi enga hermenn og engin vopn í stríðin sem félagar okkar há, þá sendir það hjúkrunarfólk, flugumferðastjóra, teppaáhugafólk og fleiri góða til þess að styðja við hernaðaraðgerðir annarra ríkja. Ísland er fullur þátttakandi í stríðum heimsins og er raunar mjög langt frá því að vera “herlaust og friðelskandi ríki” – að mínu mati.

En aftur að herstöðinni. Á Miðnesheiðinni sitja fjórar eldgamlar blikkbeljur, nánast engin vopn og reiðinnar býsn af þunglyndum hermönnum, sem ýmist stundar hverfiskránna eða ganga til kirkju. Er það nema von að fólkið missi sjónar af tilgangi tilveru sinnar við komuna í kommablokkina í rokrassgatinu á Suðurnesjum? Er það nema von að fólkið missi síðan álit á landi og þjóð þegar það uppgötvar að eini tilgangur herstöðvarinnar er að halda uppi litlu sjávarplássi og bjarga sjómönnum úr lífsháska, því að einu tvær þyrlurnar á landinu er of hægfara? Ætli það finnist ekki fleirum en mér að þróunaraðstoð væri meira viðeigandi en herstöð – að kenna þjóðinni að bjarga sér sjálf í stað þess að halda henni uppi?

Ég var stödd í aðalherstöðvum NATO í Evrópu (SHAPE) í síðustu viku og fékk þá tækifæri til þess að spyrja þrjá hershöfðingja spjörunum úr. Þeirra sýn á málin var mjög athyglisverð og staðfestu fyrri grun minn. Ég spurði þá hvort það væri nauðsynlegt að vera með “sýnilegar varnir” á Íslandi. Svarið var neikvætt og því fylgdi nokkur rök. Í fyrsta lagi hefur Ísland misst hernaðarlegt mikilvægi sitt. Í stað þess að móðgast og fara í fýlu, ættum við að fagna því að enginn vill ráðast á okkur.

Í öðru lagi er hernaður eins og stærðfræðidæmi og herir eru ekki pólitískt reknir innbyrðis (þótt utanaðkomandi pólitískir aðilar geti haft áhrif á ákvarðanatöku). Þegar kemur að ákvörðun eins og að færa herstöð, þá liggja baki útreikningar á kostnaði, hagnaði, yfirvofandi hættu og svo framvegis. Litlar líkur er á að Bandaríkjaher myndi skilja Ísland eftir varnarlaust ef það væri í hættu.

Í þriðja lagi er Ísland ekki varnarlaust. Það gleymist í varnarumræðunni að Ísland er aðili að NATO. Hvað svo sem fólki kann að þykja um það, þá er það að minnsta kosti hernaðarbandalag sem einsetur sér að verja aðildarríki sín. Samkvæmt hershöfðingjunum er meira gagn í herstöðinni í Skotlandi heldur en þeirri í Keflavík ef til árásar kæmi og Ísland ætti að treysta meira á bandalagið með varnir.

(Önnur leið væri að segja sig úr NATO, vera fyrir alvöru herlaust, friðelskandi ríki og treysta á Guð, lukkuna og líkindareikning).

Tvennt annað kom fram á fundinum sem vert er að minnast á. Það fyrra var að nokkur NATO ríki skipta með sér að verja lofthelgi Eystrasaltsríkjana. Þegar hershöfðingjarnir voru spurðir að því hvort væri möguleiki á svipuðu fyrirkomulagi á Íslandi sögðu þeir að það væri einfaldlega ekki nauðsynlegt. Eystrasaltsríkin eiga landamæri að Rússlandi og ennþá ríkir spenna og ótti þar á milli. Ísland er ekki í þeirri hættu.
Hitt var spurningin um áhrifamátt Íslands inni í NATO, þar sem ríkið á ekki eigin her og getur ekki lengur lagt til landsvæði fyrir herstöð. Hershöfðingjarnir komu með tvær tillögur að hvernig Ísland gæti aukið mikilvægi sitt innan bandalagsins. Sú fyrri var einfaldlega að borga uppsett verð. Í sáttmálanum er gert ráð fyrir annars vegar “ársgjaldi í félagið” og hins vegar að ríkin eyði 2% af þjóðartekjum sínum í varnar- og öryggismál. Ísland gæti borgað þessi tvö prósent beint til NATO, sleppt því að vera með herstúss en haldið mikilvægi sínu.
Sú seinni var að Ísland myndi finna út hvar þörfin liggur í NATO og framleiða eitthvað sem er nauðsyn fyrir. Það vantar ennþá samhæfingu í framleiðslu á hergögnum og annarri þjónustu milli aðildarríkjana. Ísland gæti nýtt sér þetta til að gera sig ómissandi fyrir heildina. Svo þegar færið væri í aðgerðir þyrfti að hringja til Íslands og biðja um aðstoð.

(Svo er líka möguleika að taka ekki þátt í einu eða neinu)

Þetta er ef til vill eitthvað einfölduð mynd en niðurstaðan mín er sú að við þurfum ekki “sýnilegar varnir” á Íslandi, höfum ekkert að gera við varnarlið Bandaríkjana og þurfum að læra að sjá um okkur sjálf. Við þurfum að bæta innri starfsemi okkar í löggæslu og sjóbjörgunum um leið og við leitum leiða til þess að taka þátt í alþjóðasamvinnu á eigin forsendum.

Mínimalismi

2006-04-02T14:07:00.000Z

Ég tók nýja stefnu í bloggmálum eftir að hafa velt lengi fyrir mér spurningunni hvort ég væri eða væri ekki bloggari. Ég ætla að gefa því séns og ákvað að skrúfa niður í glysinu og leggja meiri áherslu á að skrifa eitthvað að viti. Sjáum til hvað kemur.

Af dauða tölvu og annað skemmtilegt

2006-02-22T15:22:00.000Z

Muuuhuuu .... tölvan mín er dauð! Ég var í sakleysi mínu að vinna á hana í gærkvöldi þegar hún allt í einu rak upp skaðræðisöskur og fölnaði. Ef ég ýtti á takkana emjaði hún enn hærra. Eftir nokkrar endurlífgunartilraunir gusaðist heitt loft út um hlið hennar og leit út fyrir að hún væri að brenna innan frá. Hún dó í höndunum á mér. Mér fannst ég hafa misst náinn vin og ég var svo einmana að ég gat varla sofnað. Í dag fór ég með hana á slysó þar sem hún var úrskurðuð látin. Svona er tæknin hverful.

Það sem má læra af þessari dæmisögu er að eiga backup af öllu sem er í vinnslu í tölvunni og ljósi punktur sögunnar er að það er minna en vika þar til ég fer til DK!

2006-02-20T22:05:00.000Z

Nýjasta ÆÐIÐ í netheimum

Enn af norrænum drykkjutúrum

2006-02-18T17:01:00.000Z

Síðasta færsla krefst kannski útskýringar. Þannig er að Habbý er skipuleggjandi norrænnar laganemaviku á Íslandi þetta árið. Norrænar laganemavikur eru haldnar víðsvegar um Norðulönd og þar fara norrænir laganemar á fyllerí. Hann Dag, sem hefur gist hérna undanfarnar nætur, (þótt hann eigi alls ekki að vera hér heldur í vesturbænum) hefur farið á samtals 21 norræna laganemaviku á tæpum 3 árum. Sem sagt, fyrir utan venjulega helgardjammið í Osló hefur maðurinn verið fullur í fimm mánuði á undanförnum þremur árum, því markmið þessara vikna er að láta aldrei renna af sér (af því er virðist - ef ég skil þetta rétt).

Sem betur fer eru Norrænu laganemarnir, sem gista heima hjá mér í ár, skömminni skárri heldur en sænsku lúðarnir sem við fengum úthlutað í fyrra og guði sé lof fyrir það. Eins gott að vera ekki með einhverja lúða heima hjá sér ...ha!?!

Ég skil ekki norrænar laganemavikur

2006-02-18T02:31:00.000Z

Aldrei hefði ég trúað því að ég myndi enda sem partý-púberinn, týpan sem sussar á fullt fólk sem er að skemmta sér og neyðir það til að fara að sofa. Alveg þar til að sambýliskona mín bauð nokkrum Skandinövum að gista heima hjá okkur. Fólkið er frá hinum ýmsum Norðurlöndum og er fullt allan sólarhringinn. Þau vakna full, fara í kokteil og koma síðan heim til mín í hópum og eru full að djamma. Frábært! Elska Norðurlönd, Skandinavíu og jafnvel fyllerí ...bara ekki heima hjá mér um miðjar nætur.

2006-02-07T20:50:00.000Z

Fréttir úr baráttunni

Stórtíðindi í kosningunum. Annað sæti á lista Háskólalistans frá því í fyrra (og jafnframt formaður Politicu) sagði af sér í dag. Pínku leiðinlegt fyrir þau. Það er alltaf svoldið slæmt fyrir mojoið þegar manns eigins fólk missir trúnna.

Ég sá hluta af framboðsfundinum í dag og þótti Dagný Ósk og Atli þrusuflott. Dagný fór líka í viðtal á NFS með fyrstu sætum hinna fylkinganna og kom best út.

Arna Huld og mamma mín héldu fund í hjúkrunardeild í dag. Það var mjög vel mætt og margar spurningar til hjúkrunarfræðinganna þriggja. Mamma kom á óvart með massívri Röskvuræðu.

Ekki gefa skít

2006-02-07T15:31:00.000Z

Kjóstu Röskvu

Láttu þér ekki standa á sama. Staðan er nefnilega einföld. Ef við bregðumst ekki við með raunverulegum aðgerðum munu skólagjöld skella á. Ef við bregðumst ekki við verður skólagjaldastefna núverandi ríkisstjórnar að veruleika.
Fyrsta skrefið er að kjósa Röskvu. Við munum nýta réttindaskrifstofu stúdenta til þess að þrýsta á að fjárhagsstaða HÍ verði löguð. Við blásum á allar bölsýnisraddir um að Stúdentaráð geti ekki sinnt hagsmunabaráttu innan og utan Háskólans.
Röskva veit að námslánin þín skipta máli. Við höfum lagt mikið á okkur undanfarið ár, fyrst komum við á samstarfi milli námsmannahreyfinganna, sem var í molum fyrir. Samstarfið skilaði síðan bestu samningum við Lánasjóðinn sem náðst höfðu í langan tíma.

Röskva veit að samkeppnisstaða Háskóla Íslands er skökk. Stúdentaráð þarf að krefjast þess að upphæð skólagjalda verði dregin frá ríkisframlögum til einkarekinna skóla.
Röskva veit að námið þitt skiptir máli. Í samvinnu við skorafulltrúa og deildafulltrúa mun Röskva hvetja til þess að hagsmunafélög verði stofnuð í öllum deildum. Þannig stuðlum við að því að Stúdentaráð fái betri upplýsingar um kennslu og kennsluhætti í Háskólanum.
Röskva veit að jafnrétti skiptir máli og virkjaði starf jafnréttisfulltrúa SHÍ í vetur, sem vann dugmikið starf. Jafnréttisnefnd vann loksins að raunverulegum jafnréttismálum og stóð fyrir miklum framkvæmdum.
Röskva veit að hollur og góður matur skiptir máli. Heilbrigðisstefna Röskvu er að fá hollari mat á kaffistofurnar í samstarfi við FS, láta gera úttekt á geðheilbrigði stúdenta, styðja við starf íþróttahúss HÍ og gera skurk í umhverfisvernd á háskólasvæðinu.
Röskva veit að fjölskyldan skiptir máli. Sterkt foreldrafélag, í samsstarfi við fjölskyldunefnd SHÍ, mun berjast fyrir því að meira tillit verði tekið til foreldra í háskólanámi. Til þess þarf hagsmunagæslu líkt og þegar Röskvuliðar tóku eftir göllum á greiðslum úr fæðingarsjóði til nýútskrifaðra nema og stúdenta erlendis. Það hefði ekki gerst ef Röskva einblíndi eingöngu á vandamál innan skólans.

Röskva veit að allt þetta og fleira skiptir þig máli. Okkur er ekki sama.

Um Vöku og skítlegan málflutning

2006-02-05T16:31:00.000Z

Ef marka má málflutning þeirra sem hafa fengið símtal frá andstæðingum Röskvu, þá er nokkuð ljóst að Vökuliðar ljúga eins og þeir eru langir til. Ég hef séð ýmislegt síðastliðin tvö ár en aldrei orðið vitni að jafnmarkvissum bull-málflutningi og í ár.
Það gerir heiðarlegu fólki erfitt fyrir. Ég hef engan áhuga á því að ljúga upp á andstæðinga mína. Ég þarf ekki á því að halda því málstaður minn er heill og fylkingin mín hefur unnið gott starf undanfarið ár.

Lygarnar sem komið hafa fram eru að Röskva vilji mótmæla virkjunarframkvæmdum og reykingum á skemmtistöðum í nafni Stúdentaráðs. Virkjunarframkvæmdir hafa aldrei verið til umræðu innan Röskvu og aðeins einn Röskvuliði lýsti yfir áhuga á því að álykta með reykingabanni. Í krafti meirihlutans var sú tillaga felld innan samtakanna.
Hins vegar var Vaka mjög fylgjandi mótmælum gegn ritstjórnarstefnu DV. Ef marka má yfirlýsta stefnu þeirra um hlutverk Stúdentaráðs (að það megi bara álykta um mál sem varða stúdenta beint og allir stúdentar eru sammála um), þá eru þau í hrópandi mótsögn við sjálfan sig. Röskva tók þátt í þessum mótmælum, enda sjálfsagt að Stúdentaráð og hreyfingarnar láti í sér heyra um málefni líðandi stundar ef meirihluti ráðsins er sammála um að taka afstöðu.

Það er greinilegt að Vaka er í dauðteygjunum málefnalega. Sama má segja um málefnaskrá þeirra sem inniheldur bæði hreinar lygar og málefni sem fundin voru í málefnaskrá Röskvu.

Annað mál eru lygar um lánasjóðsamningana. Vaka heldur því fram að fullt af fólki hafi tapað á samningunum. Í raun voru það aðeins 8% sem töpuðu frá 0 - 1600 kr á mánuði og það voru ekki þeir verst settu. Yfir 90% græddu á breytingunum og var fólk að fá allt upp undir 10.000 krónum meira á mánuði en áður. Vaka hagræðir sannleikanum sér í vil og rýrir trúverðugleika SHÍ í leiðinni.

Síðasta útspil þeirra var gagnrýni á Röskvu fyrir að vilja frekar berjast með Þjóðarbókhlöðunni til þess að fá meira fjármagn til hennar, heldur en að Stúdentaráð vinni sjálfboðavinnu þar á kvöldin. Ég hef það frá Landsbókaverði að hún vill ekki sjá neina ölmusu og lélegar lausnir á fjárhagsvandanum heldur vill hún fá það fjármagn sem stofnuninni ber. Það hljómar kannski ekki hetjulega en ég hef margt betra við tíma minn að gera heldur en að vakta Þjóðarbókhlöðuna og Vökuliðar hefðu það líka ef þeir sinntu hagsmunabaráttu stúdenta af heilum hug.

Oddviti Vöku hafnaði embætti á Réttindaskrifstofu SHÍ í sumar á þeim forsendum að þar væri ekkert fyrir hann að gera!!! NEI, hagsmunabarátta stúdenta hefur einmitt alltaf þjáðst af of fáum verkefnum! Vaka hefur því ekki efni á að kvarta yfir starfinu í vetur. Með fleiri starfsmönnum á skrifstofunni eflist að sjálfsögðu baráttan. Og þetta var ekki spurning um sparnað því búið var að hagræða málum þannig að launakostnaður myndi ekki hækka þrátt fyrir fleiri starfsmenn.

Þetta er kannski drull en ég er bara að segja sannleikann því hann er sagna bestur.

2006-01-26T14:15:00.000Z

Skólabækur komnar í hús - tjekk!
Skólabækur lesnar - hmmm...
Búin að horfa á "Big Chill" - tjekk!
Búin að láta sjá mig í skólanum - tjekk!
Búin að sjá fáránlega flotta Röskvuplakatið - tjekk!
Allir kjósa Röskvu 8. og 9. febrúar - tjekk!

Það er ótrúlega góð stemmning að vinna í miðbænum. Bílastæði eru reyndar af mjög skornum skammti og ég er farin að leggja svo langt í burtu að ég er í raun að labba hálfa leiðina að heiman. Tek það fram yfir sektabúnkann minn.

10/11, Söbbvei og Nonnabiti

2006-01-16T00:20:00.000Z

Röskva er komin með kosningamiðstöð í Austurstrætinu í sama húsi og Kaffi París og sjoppan London. Okkur þótti því við hæfi að gefa henni nafnið Róm. Róm er einstaklega hugguleg og rómantísk kertastemmning hefur verið yfir helgina. Það var óformleg-mini-foropnun í gærkveldi sem heppnaðist vel. Eitt Röskvulag var frumflutt af stúlknakór og nokkrir slagarar teknir í kjölfarið.

Kosningarnar er einn mest spennandi tími ársins. Þær gera janúar funheitann eins og sólarströnd og það er alveg hægt að slökkva á þunglyndislampanum næstu vikur. Í byrjun febrúar verður allt á suðupunkti og 8. og 9. febrúar verða kraumandi eins og steikingarfeitin sem kokkaði franskarnar mínar á Nonnabitum í dag.

Það hefur þó vissa vankanta í för með sér að vera í miðbænum umkringdur skyndibita. Eftir tvær ómáltíðir í dag mun ég setja skýra heilbrigðisstefnu um hollt nesti og stigaklifur upp á fimmtu. Ræt. Maður á samt alltaf að hafa háleit markmið!

Mareneruð mannslifur

2006-01-09T19:20:00.000Z

Ansi er maður öflugur þess dagana. Það eru 7 dagar eftir af alls 4 vikna fríi og ég get ekki beðið eftir að því ljúki.

Helgin bauð upp á Röskvuferðalag, þar sem "Hjálpum þeim" í karíókíútgáfu var tekið 70 sinnum og nýtt Röskvulag samið. Á laugardaginn hélt afi gamli upp á 75 ára afmæli. Það endaði í ansi hreint mörgum rauðvínsglösum og skrautlegri bæjarferð eftir partý með flugbjörgunarsveitinni. Go afi! (hann fór samt ekki með). Til þess að bæta upp fyrir ómenningarástandið fór ég á hámenningarlega Vínartónleika í Óperunni í gærkvöldi. Það var frekar erfitt að sofna ekki en það slapp fyrir horn. Missti bara af allra síðustu tónunum. Þetta voru fínustu tónleikar og gaman að sjá fólk á manns eigins aldri spila klassíska mússík.

Þessa dagana mæli ég með lifrarhvíld - það er mjög nauðsynlegt að gefa lifrinni nokkurra daga hvíld milli þess sem hún er mareneruð í áfengislegi. Skorpulifur fyrir þrítugt er frekar vandræðalegt ástand.

Áramótamyndir komnar

2006-01-04T20:07:00.000Z

Ólíkt mörgu bölsýnisfólki þá þykir mér ógeðslega gaman á áramótunum. Þau hafa aldrei klikkað, því allt frá því að ég fór að stunda partý hef ég eytt þeim með sama fólkinu. Og fólkið klikkar ekki. Múgur manns lagði leið sína í Ástríði, sumir stoppuðu stutt, aðrir hvíldu augun aðeins fram á nýársmorgun. Það er allt leyfilegt á gamlárskvöld. Ég setti inn nokkrar myndir af kvöldinu.

Einu áramótin sem ég hef haldið erlendis voru ekki síðri. Ég flutti inn til nýrrar fósturfjölskyldu í Frakklandi á gamlársdag og um kvöldið var veisla með allri stórfjölskyldunni. Hver fjölskylda hafði fengið úthlutað landi sem það átti að túlka á einhvern hátt. Mín fjölskylda fékk reyndar ekki land heldur "svörtustu Afríku", svo ég endaði fyrsta kvöldið mitt hjá nýrri fjölskyldu klædd laki og með koddaver á hausnum, spilandi á bongótrommu undir fagran frumskógarsöng þessa ókunnuga fólks. Að sjálfsögðu var þetta upphafið að góðri vináttu.

Gleðilegt gamlárskvöld!

2005-12-31T15:56:00.000Z

Elsku jólabækurnar liggja nánast óhreyfðar á náttborðinu enda mjög mikið verk að slaka á, drekka rauðvín og sofa út alla daga. Held að ég gæti alveg lifað svona um tíma.

Hafið það gott í kvöld elskurnar mínar og sjáumst á nýju ári!

2005-12-25T16:36:00.000Z

Vá! hvað lífið er gott á jólunum. Tíu jólabækur bíða mín og ég get ekki hugsað mér neitt betra heldur en: sófi + bók + kaffibolli = jólafrí!

Gleðileg Jól!

Minningafarteskið

2005-12-18T19:10:00.000Z

Amma mín er haldin óskaplegri söfnunaráráttu og hefur troðfyllt húsið sitt af gömlum húsgögnum og munum sem hún tengist órjúfanlegum tilfinningaböndum. Ég hef alltaf haldið því fram að ég sé alls ekki þannig og ég reyni að eiga sem allra minnst. Þegar ég flutti að heiman kom hins vegar annað í ljós. Ég á marga kassa fulla af dótaríi sem ég hef fullkomlega engin not fyrir en fæ ekki af mér að henda.

Núna, einu og hálfu ári eftir að ég sagði skilið við móðurfaðminn er mamma ennþá að týna til druslið mitt og biðja mig vinsamlegast að færa þetta yfir í mína eigins geymslu. Eftir að hafa farið í gegnum alla kassana sit ég enn uppi með hluti eins og sálmabókina sem ég fékk þegar ég fermdist (missti seinna trúnna og hef þess vegna ekkert við hana að gera), einkunnaspjöld, sem spanna 18 ára skólagöngu mína, viðurkenningar fyrir atburði sem ég man ekki einu sinni eftir og reiðinnar býsn af jóla- og afmæliskortum. Af einhverjum furðulegum orsökum fæ ég það ekki af mér að henda þessu í ruslið. Hugsanlega af því að ég man aldrei neitt og er hrædd um að hluti ævi minnar fari í ruslið um leið og gleymist.

Hlutir sem fengu þó að hverfa var fimmtán ára gömul flétta (hár er ógeðslegt) og barnatennurnar sem ég missti (hvað er það!) og viðurkenningar fyrir atburði eins og 'Norræna barnahlaupið '92'. Hlutir sem gaman var að finna aftur voru bréf og kort frá fólki sem ég hafði gleymt. Eitt þeirra var afmæliskort og mynd eftir 'kærasta' minn sem ég átti þegar ég var fimm ára. Ég man ekkert eftir honum, frekar en öðru. Einu minningarnar tengjast afmælismyndum þar sem við erum að borða súkkulaðiköku með súkkulaðið út á kinnar. Ég varð svo forvitin að vita hvað hefði orðið um þennan litla kærasta að ég ákvað að hafa upp á honum. Ég þurfti samt að hugsa málið vel fyrst því það er frekar óhugnalegt hversu auðvelt er að galdra fram persónulegar upplýsingar um fólk og svo er alls ekki víst að manni líki það sem maður finnur. En í ljósi sakleysislegra fyrirætlana minna (ok, og óstjórnlegrar forvitni) ákvað ég að gúggla nafnið hans. Ég komst að því að hann er læknanemi í Ungverjalandi og ástæðan fyrir því að ég verð ekki forpokuð læknafrú er að hann fluttist til Vestmannaeyja ungur að árum. Eftir að hafa kíkt á bloggsíðuna hans og komist að því að ég kannast við góðan vin hans ákvað ég að láta gott heita. Minningin, þótt óljós sé, nægir alveg.

Búin

2005-12-17T16:37:00.000Z

Búin með elsku prófin. Maður fer ekki í fýlu út af því. Ritgerð eftir og svo er það bara jólaglögg :)

2005-12-02T18:28:00.000Z

Ég er komin í svo hel-hellt straff að ég mun ekki svo mikið sem brosa út í annað næstu tvær vikur. Afhverju? Jú, af því að ég klúðraði heilu prófi í dag. Afhverju? Jú, af því að ég fór á tónleika í gærkvöldi í staðinn fyrir að sitja prúð heima hjá mér og leysa heimapróf. Ég hef sjálfgreint mig með óskynsemisheilkenni á háu stigi og hef sett sjálfan mig í meðferð sem samanstendur af dauðleiðinlegum próflestri án minnstu skemmtunar, heilsurækt í lágmarki og matur af skornum skammti (helst neytt samhliða lestri), ekkert internet (bless í bili) og engu samneyti við mannfólk nema brýn nauðsyn liggi að baki.

Bless - sjáumst (vonandi) næstu jól!

Púff

2005-11-27T17:13:00.000Z

Ég setti inn myndir frá Las Vegas ferðalaginu 2004 á myndasíðuna

Píuammæli

2005-11-25T17:15:00.000Z

obbobbobbb gleymdi aðeins að blogga.

Annað kvöld ætla ég að eiga píuammæli. Píuammæli er þegar fjórar stelpur á neðanverðum þrítugsaldri halda saman upp á afmælið sitt á Hverfisbarnum aka Sveitta bar. Það sem gerir þetta enn píulegra er að við erum allar háskólapíur og við erum líka allar Röskvupíur. Tvær heita Eva. Tvær áttu afmæli í gær. Þrjár eru dökkhærðar. Þrjár hafa stúderað stjórnmálafræði. Tvær eru í femínistafélaginu, gengu í sama barnaskóla og eiga báðar pabba sem voru skíðaþjálfarar. Og svona mætti lengi telja. Það er mjög píulegt að eiga margt sameiginleg. Kannski að ég fari í háhæla skó svona til hátíðar-píu-brigða.

Þér er því að öllum líkindum (fyrst þú lest þetta) boðið að koma og vera með í píupartýi á morgun kl 20 (ætlum að vera stundvísar, þótt píur eigi auðvitað að vera fashionably late en eins og sannir trend-setterar innleiðum við evrópsku hefðina og byrjum djammið snemma).

2005-11-17T16:23:00.000Z

Fundurinn gekk vel og um 60-70 manns mættu og þurftu margir að standa. Svör þingmannanna voru að vissu leyti fyrirsjáanleg, enda ekki tilgangurinn að fá að heyra eitthvað nýtt heldur að minna á að stúdentum er umhugað um menntun sína og stöðu.

Bjarni Ben (Sjálfst.fl.) og Jónína Bjartmarz (Framsóknarfl.) vilja skoða skólagjöld á framhaldsstiginu. Bjarni bætti við að það þyrfti að tryggja sjálfstæði skólans við inntöku nýrra nema (skiljist: fjöldatakmarkanir) og að hlutfall eldri nema hafi aukist mjög (skiljist: þau geta borgað). Þau eru ánægð með þróun mála og þykjast greina mjög mikla og góða breytingu í menntamálum undanfarin 10 ár. Háskólastefna Sjálfstæðisflokksins kristallast í stefnu menntamálaráðuneytisins en Framsóknarflokkurinn er ekki með stefnu í þessum málum, þótt Jónína útiloki ekki að hún verði mótuð. Hvorugur flokkurinn sér ástæðu til að hækka grunnframfærslu námslána, enda upphæðin að hluta til styrkur og taldi Bjarni muninn á framfærslugrunni LÍN og raunverulegri framfærsluþörf stúdenta vel rúmast í lögum sjóðsins (framf. einstaklings í leiguhúsnæði 124.000 kr vs hámarkslán 82.500 kr). Hvorugur flokkurinn telur að veita eigi stúdentakjör á heilbrigðisþjónustu og flokka eigi stúdenta með öðrum tekjulágum hópum.

Frjálslyndir eru á móti skólagjöldum, fjöldatakmörkunum og einsleitu námsvali. Þeim þykir ekki þörf á að hækka grunnframfærslu lána því endurgreiðslan er þungur baggi seinna meir. Þeim þykir ekki hægt að setja stúdenta undir sama hatt og aðra tekjulága hópa því námsmenn séu sundurleitur hópur. Sigurjón Þórðarson, fulltrúi Frjálslyndra lokaði síðan ræðu sinni með því að segja að fólk í Vöku, sem styður ekki skólagjöld sé hallærislegt ef það er í Sjálfstæðisflokknum, sem styður skólagjöld.

Katrín Júlíusdóttir (Samfylk.) og Kolbrún Halldórsdóttir (VG) eru algerlega á móti skólagjöldum og fjöldatakmörkunum. Katrín benti á að ekki væri hægt að ræða skólagjöld fyrr en búið væri að auka framlög á pari við samanburðarþjóðir. Báðum þykir eðlilegt að framfærslugrunnur LÍN verði lagaður að raunverulegri framfærsluþörf stúdenta. Kolbrún sló þann varnagla á að þó það ætti að vera hægt að taka fullt lán með fullri framfærslu (124 þús) þá ættu stúdentar að leitast við að komast af með sem lægst lán á námstímabilinu.
Báðir flokkar hafa mótað heildstæða stefnu um Háskólann og taldi Katrín Samfylkinguna hafa staðið sig vel á þinginu við að benda á vandamál hans. Kolbrún benti á að samræmi þyrfti að vera á milli menntastefnu og atvinnulífs. Um leið og verið er að leggja áherslu á háskólamenntun er verið að virkja og koma upp verksmiðjum sem krefjast verkafólks en háskólamenntað fólk er að sama skapi atvinnulaust. Þetta fer ekki saman. Varðandi stúdentakjör á heilbrigðisþjónustu taldi Katrín það mikilvægt að skoða það mál frekar og taldið það eiga við í sumum tilfellum og Kolbrún kvatti Stúdentaráð til að fara í viðræður við ríkið um það mál.

Áhugaverð spurning kom í umræðum í lokin er varðar hvernig stjórnmálamenn hugsa um LÍN. Því er alltaf hent fram að hluti lánsins sé styrkur þar sem að fyrir hverja 2 kr sem sjóðurinn lánar skila sér aðeins 1 kr tilbaka í ríkissjóð. Spyrjandinn, María Bjarnadóttir, benti réttilega á að þarna væri verið að tala um heildarmyndina yfir mörg ár en ekki einstaka lánþega, því þegar uppi er staðið þá borgar fólk almennt hverja einustu krónu til baka. Það er því ekki verið að tala um styrk til hvers og eins okkar persónulega heldur er verið að tala um kostnað sem ríkið leggur út fyrir til háskólastúdenta í heild sinni.

Þegar stórt er spurt....

2005-11-16T13:49:00.000Z

Þegar stórt er spurt...

Fundur með:

Bjarna Ben - Kötu Júl - Kolbrúnu Halldórs - Sigurjóni Þórðarsyni - Jónínu Bjartmarz

Rættu um:

Skólagjöld - Námslán - Fjöldatakmarkanir - Stúdentakjör á heilbrigðisþjónustu - Menntastefnu stjórnmálaflokka

= UM HÁSKÓLA ÍSLANDS

Lögberg st 201, fimmtudaginn 17. nóvember kl 12:20

Tökum höndum saman !

2005-11-13T19:04:00.000Z

Ég fékk á endanum að borða á laugardaginn. Það komu reyndar engar matargjafir í Odda. Ætli öllum sé sama um fátæka stúdentinn sem sveltur hálfu hungri? Ef marka má viðbrögð þingmanna við bréfi sem þeim var sent á dögunum um Háskólann og stúdenta, má draga þá ályktun að almennt sé fólki sama um lífskjör og menntun unga fólksins. Er ekki ætlast til að stjórnvöld hafi einhverja stefnu varðandi það hvernig fólk á að komast af meðan það er að mennta sig (...sem á að vera svo svakalega hagkvæmt fyrir þjóðfélagið) - eða er viðhorfið bara 'fyrst ég er búinn að þessu (og er í góóóóðum málum), þá geta hinir reddað sér'?

Mér til bjargar kom amman mín góða (sem er btw fyrrv. ríkisstarfsmaður á eftirlaunum!). Hún bauð mér og frænda í mat og leikhús. Mikið er það gott fyrir andann að næra hann af smá menningu. Við sáum Halldór í Hollywood og það er bara ágætis stykki. Óvenju mikið um rugling en á heildina litið var sviðsetningin góð, tónlistin skemmtileg og leikurinn í flestum tilvikum góður. Ég var ekki eins ánægð með salinn. Hann var frekar andlaus og lítið var um viðbrögð við leiknum ef frá er talin ein hress frú á fremsta bekk (ég var farin að halda að henni hafi verið borgað fyrir að halda uppi stuðinu). Klappið í endann var líka frekar slappt og ekki kom eitt einasta blístur eða bravó!, sem mér þótti miður.

Ég uppgötvaði Kaffi Hljómalind í vikunni og hef farið þrisvar á stuttum tíma. Það er reyklaus, lífrænt og þar fæst Króna konunnar. Það er rekið án þess að einn eða fáir hagnist af rekstrinum og reynt er að kaupa beint af framleiðendum til þess að tryggja heiðarleg viðskipti. Staður mínu skapi.

2005-11-11T17:06:00.000Z

Gefið fátækum að borða

...er í Odda - matargjafir berist á annað borð vinstra megin

---------
Fékk þetta sent og fannst gott. Ég ætla skella einhverju í kassa.

Kæru vinir.
Mig langar til að segja ykkur frá frábæru verkefni á vegum KFUM og KFUK í samstarfi við SOS-barnaþorp. Verkefnið felst í því að fá fólk á öllum aldri til þess að setja nokkra hluti s.s. ritföng, leikföng, sokka,vettlinga, tannkrem, tannbursta, sælgæti og hreinlætisvörur í skókassa.

Skókassanum er pakkað inn í jólapappír og hlutirnir svo settir ofan í kassann. Kassanum er síðan útdeilt til þurfandi barna víðs vegar um heiminn. Í ár á að dreifa íslensku kössunum í Úkraníu og eru það börn sem búa við fátækt, eru á munaðarleysingjaheimilum, á barnaspítölum, eru fórnarlömb stríðs, náttúruhamfara og sjúkdóma sem fá jólakassana.

Í Úkraníu búa um 50 milljónir manna og atvinnuleysi er mikið og ástand víða bágborið. Jólagjöfunum verður dreift á svæði þar sem er allt að 80% atvinnuleysi og þar ríkir mikil örbirgð.

Við Bjarni þekkjum það að eigin raun, eftir 5 vikna veru í Moskvu í sumar, að einn svona jólaskókassi með skemmtilegum smágjöfum í mun gleðja litla sál óendanlega mikið. Það þurfti ekki nema klapp á kollinn, stroku á vangann og augnsamband til að fá litlu börnin á munaðarleysingjaheimilinu til að brosa og líða vel.

Við, sem búum við allsnægtir, höfum hér tækifæri til að gleðja lítil börn úti í heimi sem eiga varla fötin sem þau eru í. Mig langar því að hvetja ykkur, til aðtaka þátt í þessu verkefni. Ég er sjálf búin að útbúa tvo kassa sem ég ætla að koma til KFUM og KFUK núna í vikunni.

Það er tilvalið að versla t.d. í Tiger eða Rúmfatalagernum ýmislegt smálegt fyrir lítinn pening.

Ég vil vekja athygli á því að einungis er hægt að skila inn kössum til 12.
nóvember n.k. svo það er stuttur tími til stefnu. Þeim á að skila inn til KFUM og KFUK á Holtavegi 28 í Reykjavík milli kl. 9-16. Síðasti dagurinn er svo eins og áður sagði laugardagurinn 12. nóvember en þá er opið frá 11-16.

Vona að þið takið vel í þessa ábendingu frá mér og takið þátt í verkefninu.

Bestu kveðjur,
Elín Henriksen

2005-11-03T14:56:00.000Z

Háskólaræktin

Mér þykir Háskólaræktin vera snilldarstaður. Mér þótti ekki mikið til hennar koma í fyrstu og fór jafnvel svolítið hjá mér. Þetta er svo lítið og náið og maður hittir alltaf einhvern sem maður þekkir. Það var eitthvað fast í mér að vilja týnast í hafsjó af fólki og tækjabúnaði. En ég er núna búin að skipta um skoðun. Það er fínt að vera í litlu líkamsræktarsamfélagi þar sem maður sér kunnugleg andlit.

Annað sem mér þykir skemmtilegt við Ræktina eru að þar koma kennarar líka. Þetta er eini staðurinn þar sem kennarar og nemendur HÍ hittast sem jafningjar. Alveg jafn berskjölduð, sveitt í íþróttagalla. Ég myndi vilja fá fleiri staði þar sem kennarar og nemendur er hluti af sama samfélagi. Til dæmis þykir mér eðlilegt að kennarar og nemendur noti sama mötuneytið/kaffistofuna. Mér var bent á að kennararnir eru líklega ekki sammála mér í þeim efnum. En hvað er það öðruvísi en Ræktin?

Mér þykir þessi hátíðlega skipting í kennara annars vegar og nemendur hins vegar ekki til þess að bæta Háskólann. Þvert á móti gerir þetta hann ópersónulegri en hann þarf í raun að vera.

2005-11-01T02:33:00.000Z

Klukkan er allt of margt ....

Það er bara R&B tónlist í sjónvarpinu á næturna. Ég fíla ekki R&B.

Ég er gamlari en í fyrradag. En nú á ég ipod nano. Það þykir mér ljúft.

Nýji kisinn hans bróður míns er sætasti kisi í heiminum. Hún heitir Fríða.

Ég ætla að fara að sofa

2005-10-28T21:32:00.000Z

Svo kom Vetur konungur og lamdi börnin sín. Bíllinn er ekki komin á vetrardekk takk fyrir! Held mig bara heima í bili.

Fundir eru eitthvað sem virðist bara aukast með árunum. Fyrirbæri sem fer misvel í mig. Stundum fer ég á skemmtilega fundi, stundum fer ég á tilgangslausa fundi, stundum fer ég bara á svo marga fundi að mér þykir nóg um. Fyrirlestrar eru líka fyrirbæri sem kemur með aldrinum. Kennarar eru með kennslustundir í grunn- og menntaskóla en fyrirlestra í Háskóla. Þeir ætla ekki að kenna þér neitt heldur að þylja upp upplýsingar sem þú getur vegið og metið hvort séu nothæfar. Ef ég hef skilið það rétt. Akademískur þankagangur - sannleikurinn er ekki til!

Á morgun gefst stúdentum tækifæri til þess að gefa sitt innlegg inn í Vatnsmýrarumræðuna. Það verður stórskemmtileg vinnustofa á morgun í st 131 í Öskju milli kl 13-17. Það er ótrúlega mikilvægt að hafa áhrif á umræðuna á þessu stigi málsins áður en búið er að festa hlutina. Svo mætum öll !

2005-10-25T00:07:00.000Z

Kvennafrídagurinn var æðigæði. Hef sjaldan skemmt mér jafn vel.

Ég tók slatta af myndum

..og setti inn í leiðinni fleiri myndir frá Austurríki undir framhaldspakkann. Er ennþá að læra á þetta allt saman. Þetta kemur í skömmtum því það tekur endalausan tíma að hlaða myndunum inn. Jájá ég á örugglega að vera með eitthvað forrit sem bjargar því en ég bara nenni ekki að eltast við það.

Áfram stelpur!

2005-10-22T20:10:00.000Z

Ái! Árgangurinn minn útskrifast úr Háskóla í ár þ.e.a.s. þeir sem kláruðu pakkann á réttum tíma. Ég er ekki ein af þeim. Ég ein af þeim sem þurfti svo mikið að flippa í útlöndum. En það eru líka nánast allir sem ég þekki. Það er fínt að vera í skóla og þar ætla ég að vera sem allra allra lengst.

Ég tók þátt í þjónustukönnun Kringlunnar í dag þar sem ég var spurð hvort mér fyndist einhverjar búðir eða þjónustu vanta í Kringluna. Ég hefði viljað segja að Kringlunni er ekki viðbjargandi sama hversu miklu er troðið þangað inn. Af tillitsemi við spyrilinn lét ég það vera. Ég var jafnframt spurð hvað ég væri gömul. Það kom smá hik á mig. Það er svo erfitt að muna hvað maður er gamall þegar maður er um það bil að skipta yfir á næsta ár. Tuttugu og þriggja hljómaði gamalt og ég spáði í það hvort ég ætti að fara úr beibíbláu Paul Frank peysunni minni. Myndin af brosandi apa með teina virtist mjög taktlaus á þessu augnabliki.

Stúdentar og konur hafa hátt þess dagana svo ég er í essinu mínu.

Hvers vegna kvennafrí?

Vegna þess að:

...atvinnutekjur kvenna eru aðeins 64,15% af atvinnutekjum karla
...konur eru með 72% af launum karla fyrir jafnlangan vinnutíma
…barneignir hafa neikvæð áhrif á laun kvenna en jákvæð áhrif á laun karla
...margar konur búa við öryggisleysi og ógn á heimilum sínum
...ein af hverjum þremur konum verður fyrir kynbundnu ofbeldi á lífsleiðinni
...konur uppskera ekki í samræmi við menntun sína
…konur í fyrirtækjarekstri hafa verri aðgang að fjármagni
…ábyrgð á umönnun barna og heimilisstörfum er enn að mestu á höndum kvenna
...umönnunarstörf eru með lægst launuðu störfum á vinnumarkaði
...rödd kvenna er veik í fjölmiðlum
...litið er á líkama kvenna sem söluvöru
…kona hefur aldrei verið forsætisráðherra, bankastjóri eða biskup
...konur hafa aldrei verið helmingur þingmanna
...konur njóta ekki jafnréttis á við karla
...þessu þarf að breyta. Ég þori, get og vil!

KONUR SÝNUM SAMSTÖÐU

Leggjum niður störf á Kvennafrídaginn 24. október kl. 14.08 og fyllum miðborgina svo
eftir verði tekið – eins og fyrir 30 árum.
Hittumst á Skólavörðuholti kl. 15 og förum í kröfugöngu. Baráttufundur á
Ingólfstorgi kl. 16.

2005-10-19T17:28:00.000Z

Ég er búin að mynda mér svo margar skoðanir og rannsaka svo ótalmargt undanfarin sólarhring að það sýður á hjá mér. Ég er nefnilega að gera rannsóknaverkefni. Þetta tvennt hefði farið ágætlega saman ef rannsóknarvinnan hefði beinst að þar til gerðu rannsóknarverkefni. Svo var þó ekki.

Ég rannsakaði orðræðu sjálfstæðra kvenna - komst að því að sumar þeirra eru með nákvæmlega sömu áherslur "vinstrifemínistarnir" sem þær hatast svo við. Þær bara vita það ekki. Aðrar vilja að konur hætti að væla og hysji upp um sig pilsin eða eins og það var orðað af ónefndum viðskiptifræðinema um daginn "konur læri að semja um laun". Áberandi voru greinar um leikskóla og önnur mál tengd börnum. Ég þurfti að halda sörfinu áfram til þess forðast sjóveiki í þessari ringulreið.

Ég rannsakaði síðan grasrótarstarfsemi og einkaframtak kvenna (eitthvað sem ætti að gleðja blákonurnar). Ég tók viðtal við mömmu mína af þessu tilefni. Hún elskar Sjalla í augnablikinu því þeir vilja hjálpa henni með einkaframtakið hennar. Enn meiri sjóveiki. Konur eru duglegar við að koma á fót grasrótarstarfsemi sem hefur gríðarlega mikið gildi fyrir samfélagið, en þeim fylgir oft fórnarkostnaður, barátta, sjálfboðavinna og óvirðing við vinnu þeirra. Mannréttindastofa, Samtök um kvennaathvarf, Stígamót og sjálfstætt starfandi hjúkrunarfræðingar - allt konur að vinna grasrótarstarf af hugsjón um leið og þær berjast við að halda úti þjónustunni sem þær bjóða. Ég bara man ekki eftir neinum karli í sambærilegri stöðu. Hvað eru þeir að gera?

2005-10-18T23:13:00.000Z

Síðasta tilraun með þetta blogg. Ég hélt ég væri búin að laga stafaruglið. Er þetta ennþá í rugli þegar farið er inn á síðuna?

Það var fundur um Þjóðarbókhlöðuna í dag. Hún mun skerða opnunartíma sinn frá 1. desember. Mér var sagt á þeim fundi að eina ráðið sem dugar er að stúdentar fari í aðgerðir. Ég segi bara lets!

Eitthvað var kvartað yfir því að fundurinn væri ekki nógu vel auglýstur. Við notuðum öll tiltæk ráð. En nú er komið vilyrði fyrir að nota hi-nem póstlistann svo það verður gert næst. Ég mæli með þessum fundum. Þótt þeir hljómi ekki spennandi þá koma þeir alltaf á óvart.

Pöbbquiz á morgun, miðvikudag, kl 20. Vökuliðum og Háskólalistanum var boðið sérstaklega svo það ætti að vera stuð. Þemað er "einræðisherrar".

Röskvufréttum er lokið. Fréttir næst annað kvöld.